Skip to main content

در سال های اخیر دو عبارت بهینه سازی موتور جستجو (SEO) و تولید محتوای سئو شده اهمیت زیادی برای صاحبین مشاغل پیدا کرده اند. امروزه کمتر سایتی را می بینید که تمرکزی بر ارتقا سئو خود نداشته باشد. اکثر کسب و کارها مفاهیم اولیه سئو و چرایی اهمیت آن را درک کرده اند؛ با این حال، زمانی که نوبت به توسعه و اجرای یک استراتژی سئو مناسب برای کسب و کار شما می رسد، ایجاد محتوا برای کلمات کلیدی که مشتریان شما به دنبال آن هستند، هم دشوار و هم گمراه کننده می شود.

در این مقاله، توضیح می دهیم که استراتژی سئو چیست و چگونه استراتژی خود را برای سئوی وب سایت ایجاد می کنید تا به شما در رسیدن به اهداف بازاریابی محتوا کمک کند.

استراتژی سئو چیست؟

سئو، فرآیند سازماندهی محتوای یک وب سایت بر اساس موضوع، برای بهبود رتبه در نتایج جستجو است. در واقع استراتژی سئو فرایندی است که برای به حداکثر رساندن ترافیک ارگانیک سایت از موتورهای جستجو، دنبال می شود. داشتن یک استراتژی سئو بسیار مهم است، زیرا به شما کمک می کند، هنگام ایجاد محتوا در مسیر خود بمانید. به جای اینکه فقط چیزی را ایجاد کنید که فکر می کنید مردم به دنبال آن هستند، استراتژی شما تضمین می کند که محتوایی را ایجاد کنید که مردم واقعا جستجویش می کنند.

برای بازاریابی محتوا، استراتژی سئو بخش مهمی از پازل است، زیرا مشخص می کند که محتوای شما چگونه در صفحات نتایج موتورهای جستجو یا SERP دیده شود. اگر محتوای شما پراکنده و سازماندهی نشده باشد، ربات های موتورهای جستجو برای فهرست کردن سایت شما، شناسایی حوزه اختیارات شما و رتبه بندی صفحات تان کار سخت تری خواهند داشت.

استراتژی سئو برای موبایل

سئوی موبایل عامل مهمی است که هنگام ایجاد استراتژی کلی خود باید در نظر داشته باشید. بهینه سازی موبایل شامل اطمینان از دسترسی بازدیدکنندگان به محتوای سایت شما در دستگاه های تلفن همراه است.

بهینه سازی موبایل اهمیت بسیاری دارد، زیرا گوگل ابتدا به ایندکس سازی محتوای سایت برای موبایل می پردازد. این بدان معناست که ربات های خزنده گوگل به جای خزیدن در یک سایت دسکتاپ، از نسخه موبایل سایت شما در هنگام نمایه سازی و رتبه بندی صفحات برای SERP ها استفاده می کنند. بنابراین استراتژی سئوی شما بدون اولویت دادن به بهینه سازی موبایل، بی اثر خواهد بود.

علاوه بر این فاکتورهای دیگری مانند نظارت بر سرعت صفحه، طراحی سایت واکنش گرا، سئوی لوکال و داشتن محتوای با کیفیت نیز اهمیت زیادی دارند.

سئو شامل چه بخش هایی است؟

سئو (SEO) به معنای بهینه سازی موتورهای جستجو بوده و مخفف عبارت Search Engine Optimization می باشد. سئوکارها افرادی هستند که وب سایت ها را بهینه می کنند تا باعث شوند سایت ها رتبه بالاتری در SERP یا همان صفحه نتایج موتور جستجو، داشته باشند و ترافیک ارگانیک بیش تری به دست آورند. سئو یک استراتژی محتوای بسیار تخصصی نیاز دارد. ایجاد محتوای سئو شده کمک می کند تا مردم به آسانی با کسب و کار شما آشنا شده و از خدماتی که در کارتان ارائه می دهید، بهره مند شوند.

سه نوع سئو وجود دارد که یک استراتژیست سئو می تواند روی آنها تمرکز کند:

سئوی درون صفحه: این نوع سئو که به آن On-Page نیز گفته می شود، بر روی محتوایی که در صفحات سایت وجود دارد متمرکز شده و نحوه بهینه سازی آن برای افزایش رتبه وب سایت برای کلمات کلیدی خاص را ارائه می دهد.
سئوی خارج از صفحه: این نوع سئو که به آن Off-Page گفته می شود بر روی پیوندهایی متمرکز می شود که از سایر نقاط اینترنت به وب سایت هدایت می شوند. تعداد بک لینک هایی که یک سایت از منابع معتبر دارد، به شما کمک می کند تا برای الگوریتم های جستجو اعتماد ایجاد کنید.
سئوی فنی: این سئو بر روی معماری داخلی وب سایت مانند کد سایت، تمرکز دارد. همان اندازه که محتوای سایت مهم است، گوگل به تنظیمات فنی نیز اهمیت می دهد؛ بنابراین برای گرفتن رتبه بهتر در موتورهای جستجو باید بر روی این موضوع نیز کار کنید.

به خاطر داشته باشید که هر کسب و کاری اهداف متفاوتی دارد، بنابراین وظیفه سئو این است که ابتدا صنعت پروژه را بررسی کند، سپس تعیین کند که مخاطبان به چه چیزهایی اهمیت می‌دهند و استراتژی‌ ایجاد کند که به کاربران آن چیزی را که به دنبالش هستند را بدهد. در زیر به برخی از مراحلی می پردازیم که می توانید انجام دهید تا مطمئن شوید که استراتژی سئو، شما را برای موفقیت آماده می کند.

نحوه ایجاد استراتژی محتوایی سئو

کلمات کلیدی در قلب سئو قرار دارند، اما آنها دیگر اولین قدم برای دستیابی به رشد ارگانیک نیستند. بلکه اولین قدم در کسب رتبه سئو داشتن محتوایی با کیفیت است.

برای شروع، فهرستی از حدود 10 کلمه و اصطلاح مرتبط با محصول یا خدمات خود را تهیه کنید. از یک ابزار SEO (ابزار کلمات کلیدی گوگل، Ahrefs ، SEMRush، GrowthBar و یا امثال آن ها) برای تحقیق در مورد این کلمات، شناسایی حجم جستجوی آنها و یافتن تغییراتی که برای تجارت شما منطقی هستند، استفاده کنید. با انجام این کار، شما این موضوعات را با کلمات کلیدی رایج کوتاه مرتبط می کنید، اما پست های وبلاگ را به این کلمات کلیدی اختصاص نمی دهید.

فرض کنید یک کسب و کار مرتبط با تجهیزات راه اندازی استخر شنا در تلاش است برای «استخرهای فایبر گلاس» رتبه خوبی کسب کند. این عبارت در هر ماه 110000 هزار بار جستجو می شود. این کلمه کلیدی کوتاه می تواند موضوع اصلی ایجاد محتوای سایت مورد نظر باشد، اما برای موفقیت سئو، لازم است که علاوه بر این کلیدواژه، عبارات و کلیدواژه های مرتبط دیگری را نیز هدف قرار داد.

برای مثال، آنها می توانند از عبارات «قیمت استخرهای فایبر گلاس» یا «هزینه استخر فایبر گلاس» برای دستیابی به رتبه بندی استفاده کنند.

با استفاده از حجم جستجو و آنالیز رقابتی، می توانید فهرستی از 10 تا 15 کلمه کلیدی کوتاه را ایجاد کنید که مرتبط با کسب و کار شما هستند و توسط مخاطبان هدف شما جستجو می شوند. سپس، این لیست را بر اساس حجم جستجوی ماهانه رتبه بندی کنید.

هر یک از کلمات کلیدی که شما شناسایی کرده اید، ستون نامیده می شوند و به عنوان پشتیبان اصلی برای یک خوشه بزرگتر از کلمات کلیدی طولانی (Longtail)، عمل می کنند که در زیر به آنها خواهیم پرداخت.

تولید محتوای سئو شده

فهرستی از کلمات کلیدی طولانی را بر اساس این موضوعات تهیه کنید.

در این مرحله شما شروع به بهینه سازی صفحات خود برای کلمات کلیدی خاص خواهید کرد. برای هر ستون کلماتی که شناسایی کرده اید، از ابزار کلمه کلیدی خود استفاده کنید و بین 5 تا 10 کلمه کلیدی بلندتر که عمیق تر به موضوع اصلی می پردازند را انتخاب کنید.

به عنوان مثال، ما محتوایی در مورد سئو ایجاد می کنیم، اما کسب رتبه خوب در گوگل برای این موضوع محبوب، آن هم فقط با این عبارت کوتاه، بسیار دشوار است. همچنین باید این نکته را در نظر داشته باشیم که اگر چندین محتوا با یک موضوع مشابه داشته باشیم، در خطر رقابت با خودمان قرار می گیریم و موتور جستجو ممکن است به درستی نتواند محتوای مناسب را به کاربر نشان دهد.

بنابراین، ما همچنین محتوایی را برای انجام تحقیقات کلمات کلیدی، بهینه سازی تصاویر برای موتورهای جستجو، ایجاد یک استراتژی SEO (که اکنون در حال خواندن آن هستید) و سایر موضوعات فرعی در چتر SEO ایجاد می کنیم.

این به کسب وکارها کمک می کند تا افرادی را جذب کنند که علایق و نگرانی های متفاوتی دارند و در نهایت نقاط ورودی بیشتری را برای افرادی که علاقه مند به آنچه شما ارائه می دهید ایجاد می کند.

از کلمات کلیدی طولانی خود برای ایجاد پست های وبلاگ یا صفحات وب استفاده کنید که موضوعات خاص را در ستون هایی که انتخاب کرده اید توضیح می دهد. همه کلمات کلیدی دم دراز شما یک کلاستر در اطراف ستون یک موضوع ایجاد می کنند. الگوریتم های موتورهای جستجو به روابط بین کلاستر ها بستگی دارد تا کاربران را با اطلاعاتی که به دنبال آن هستند مرتبط کند.

به این موضوع فکر کنید: هرچه محتوای شما خاص تر باشد، نیازهای مخاطبان شما می تواند خاص تر باشد و احتمال اینکه این ترافیک را به سرنخ تبدیل کنید بیشتر می شود. اینگونه است که گوگل در وب سایت هایی که می خزند ارزش پیدا می کند. صفحاتی که به درونی یک موضوع کلی می پردازند، به عنوان بهترین پاسخ به سؤال یک شخص در نظر گرفته می شوند و رتبه بندی بالاتری خواهند داشت.

ایجاد یک صفحه مجزا برای هر موضوع

وقتی صحبت از وب سایت ها و رتبه بندی در موتورهای جستجو می شود، تلاش برای رتبه بندی یک صفحه برای تعداد انگشت شماری از کلمات کلیدی می تواند تقریبا غیرممکن باشد. اما، ما پیشنهاد می کنیم با ایجاد محتوای کلاستر پیج، سعی کنید رتبه خود را ارتقا دهید.

از موضوعات ستونی استفاده کنید تا صفحه یا پستی ایجاد کنید که نمای کلی سطح بالایی از موضوع را با استفاده از کلمات کلیدی طولانی که برای هر خوشه در مرحله دو به دست آورده اید، ارائه دهد. این صفحات اساساً می‌توانند فهرستی از مطالب باشند، جایی که شما توضیحی از موضوع اصلی ارائه می کنید و به خوانندگان درباره موضوعات فرعی که در پست‌های دیگر توضیح می‌دهید، ارائه دهید.

در نهایت، تعداد موضوعاتی که برای آنها صفحه ایجاد می کنید باید با نیازهای کسب و کار شما مطابقت داشته باشد، مانند تعداد محصولات و پیشنهاداتی که دارید. این کار باعث می‌شود مشتریان و به خصوص مشتریان وفادار، شما را در موتورهای جستجو بدون توجه به کلمات کلیدی که استفاده می‌کنند، آسان‌تر پیدا کنند.

راه اندازی وبلاگ

وبلاگ نویسی می تواند راهی باور نکردنی برای رتبه بندی کلمات کلیدی و جذب کاربران وب سایت شما باشد. از این گذشته، هر پست وبلاگ یک صفحه وب جدید و فرصتی خارق العاده برای رتبه بندی در SERP است. اگر کسب و کار شما وبلاگی ندارد، ایجاد آن را در نظر بگیرید.

همانطور که هر پست وبلاگ را می نویسید و خوشه های خود را گسترش می دهید، باید سه کار را انجام دهید:

اول: کلمه کلیدی Long Tail (طولانی) خود را بیش از سه یا چهار بار در صفحه وارد نکنید زیرا گوگل به همان اندازه که قبلاً بر تطبیق کلمات کلیدی تاکید داشت، امروز این تطبیق را چندان در نظر نمی گیرد. در واقع، تکرار زیاد کلمه کلیدی شما می تواند زنگ خطری برای موتورهای جستجو باشد. در واقع این معنی را داشته باشد که شما با کلمات کلیدی سایت خود را پر می کنید تا رتبه کسب کنید و گوگل شما را به خاطر این موضوع جریمه می کنند.

دوم: همیشه محتوای پیلار را به صفحات کلاستر لینک دهید. می توانید این کار را به صورت تگ در سیستم مدیریت محتوای خود (CMS) یا به عنوان متن اصلی در متن مقاله انجام دهید.

سوم: هنگامی که هر پست وبلاگ را منتشر کردید، در صفحه ستون اصلی که از موضوع فرعی پشتیبانی می کند به آن لینک دهید. در این روش با اتصال پیلار و کلاستر، به گوگل می گویید که رابطه ای بین کلمه کلیدی طولانی و موضوع کلی که می خواهید برای آن رتبه بندی بگیرید، وجود دارد.

وبلاگ نویسی طبق یک برنامه منظم

هر پست وبلاگ یا صفحه وب که ایجاد می کنید لزوماً نباید به گروه موضوعی خاص تعلق داشته باشند. همچنین نوشتن محتوا در مورد موضوعاتی که برای مشتریان حائز اهمیت است، برای گوگل نیز ارزشمند خواهد بود.

با در نظر گرفتن این موضوع، حداقل هفته ای یکبار وبلاگ نویسی کنید و یک محتوای سئو شده روی وبلاگ خود منتشر کنید. به یاد داشته باشید که شما در درجه اول برای مخاطبان خود وبلاگ می نویسید نه موتورهای جستجو، بنابراین بازار هدف خود را مطالعه کنید و در مورد چیزهایی که به آنها علاقه مند هستند بنویسید.

ممکن است ایجاد یک استراتژی محتوا برای ثابت ماندن و تمرکز بر اهدافتان مفید باشد.

ایجاد یک پلن لینک سازی

مدل پیلار- کلاستر روش خوبی برای استراتژی سئو است. اما این تنها راه برای بالا بردن رتبه محتوای وب سایت شما نیست.

در حالی که پنج مرحله اول این مقاله به سئو داخلی یا On-Page اختصاص داشت، لینک سازی هدف اصلی سئو خارجی یا Off-Page است. لینک‌سازی فرآیند جذب لینک‌های ورودی (که بک لینک نیز نامیده می شود) به وب‌سایت شما از منابع دیگر در اینترنت است. به عنوان یک قاعده کلی، سایت هایی با اعتبار بیشتر که به محتوای شما لینک می دهند تأثیر مهم تری بر رتبه بندی شما دارند.

زمانی را به برگزاری جلسات طوفان فکری جهت تعیین همه راه های مختلف برای جذب لینک های ورودی اختصاص دهید. از جمله روش های لینک سازی می توان به اشتراک گذاری لینک مطلب در شبکه های اجتماعی اشاره نمود. همچنین می توانید برای نوشتن پست میهمان به وبلاگ های دیگر مراجعه کنید که از طریق آن می توانید به وب‌سایت خود لینک دهید.

تولید محتوای سئو شده و فشرده سازی فایل حجیم

این یک مرحله کوچک اما مهم در فرآیند سئو به خصوص برای بهینه سازی موبایل است.

همانطور که وبلاگ یا وب سایت شما رشد می کند، بدون شک استفاده از تصاویر، ویدیوها و رسانه های مرتبط نیز به افزایش قدرت محتوای شما کمک خواهد کرد. اما به یاد داشته باشید از تصاویر و ویدئوهایی با حجم بالا برای سایت خود استفاده نکنید. از آنجایی که سرعت صفحه یک عامل رتبه بندی بسیار مهم است، نظارت بر اندازه فایل های رسانه ای که در سایت خود آپلود می کنید، بسیار مهم است.

هرچه اندازه فایل بزرگتر باشد، رندر کردن وب سایت شما برای یک مرورگر اینترنتی دشوارتر است. همچنین بارگذاری این تصاویر برای مرورگرهای موبایل سخت تر است، زیرا پهنای باند دستگاه های آنها به طور قابل توجهی کمتر است. بنابراین، هرچه اندازه فایل کوچکتر باشد، وب سایت شما سریعتر بارگذاری می شود. اما، چگونه می توان تصاویر را فشرده کرد و همچنان کیفیت را حفظ کرد؟

استفاده از یک ابزار فشرده سازی برای کاهش اندازه فایل قبل از آپلود تصاویر، فیلم ها و گیف ها ارزشمند است. سایت‌هایی مانند TinyPNG تصاویر را به صورت گسترده فشرده می‌کنند. همچنین ابزاری مثل Squoosh گوگل می‌تواند فایل های تصویر را به اندازه های واقعا کوچکی تبدیل کند. علاوه بر اینکه می توانید تصاویر را فشرده کنید، سعی کنید این قانون را به خاطر داشته باشید که حجم همه محتواهای چند رسانه ای خود را در محدوده کیلوبایت نگه دارید.

اطلاع از جدیدترین اخبار سئو

درست مانند بازاریابی، چشم انداز موتورهای جستجو همیشه در حال تحول است. بنابراین توصیه می شود همیشه اخبار سئو را دنبال کنید و دانش سئویی خود را به روز نگه دارید. از جمله منابعی که برای بروز رسانی دانش سئو وجود دارد می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • Moz
  • SEO Book
  • SearchEngineJournal
  • SearchEngineLand
  • Diggity Marketing

اندازه گیری میزان موفقیت در سئو علی الخصوص محتوای سئو شده

سئو نیاز به زمان و تلاش بسیاری دارد. اما اگر می خواهید بدانید میزان تلاش ها و زحمات شما تا چه حدی به بهبود رتبه سئو سایت شما کمک کرده است بهتر است میزان موفقیت سئو را اندازه گیری کنید. با اندازه گیری میزان موفقیت خود در سئو می توانید نقاط قوت را بهبود بخشید و نقاط ضعف را از بین ببرید.

می‌توانید ترافیک ارگانیک را با استفاده از ابزار تجزیه و تحلیل وب ترجیحی خود، مورد بررسی قرار دهید یا داشبورد خود را با استفاده از Excel یا Google Sheets ایجاد کنید. همچنین، ردیابی صفحات ایندکس شده، تبدیل‌ها، بازگشت سرمایه و رتبه‌بندی شما در SERP می‌تواند به شما کمک کند تا از میزان موفقیت خود اطلاع یابید و زمینه‌های فرصت را نیز شناسایی کنید.

تهیه گزارش سئو

گزارش سئو یک نمای کلی از تلاش‌های سئو است که در یک دوره زمانی خاص انجام داده‌اید. اساساً نشان می دهد که چقدر موفق بوده اید و همچنین چه زمینه ای که نیاز به بهبود دارد. داشتن یک گزارش تلفیقی همچنین به شما کمک می کند تا داده ها را به ذی نفعان مربوطه ارائه دهید تا نشان دهید چرا فعالیت های SEO مهم هستند و چگونه باعث رشد کسب و کار آنها می شوند.

گزارش سئوی شما می‌تواند شامل معیارهایی مانند نتایج ترافیک ارگانیک، سلامت سئوی وب‌سایت شما، تولید لینک‌های ورودی، و همچنین به حوزه‌هایی که رشد کاهش یافته است، باشد که برای بهبود آینده باید به آن توجه شود.

بهترین نمونه های محتوای سئو شده

همانطور که در بالا ذکر شد، کارهای مختلفی وجود دارد که می توانید برای کسب و کار خود انجام دهید تا بتوانید بهترین نمونه محتوای سئو شده را بنویسید. در زیر نمونه هایی از ویژگی های محتوای سئو شده را بیان می کنیم تا شما هم بتوانید با الهام گرفتن از آن، به راحتی محتوای خوبی برای سایت خود بنویسید.

نوشتن توضیحات متا برای محتوای سئو شده

توضیحات متا بخشی از متن زیر عنوان مقاله در نتایج جستجو است. توضیحات متا، محتوای صفحه را برای شخصی که جستجویی را انجام می دهد توصیف می کند تا بداند در مطلب شما قرار است چه چیزی بخواند. نمونه توضیحات متای با کیفیت به گوگل امکان می دهد دقیقاً بداند صفحه حاوی چه چیزی است. همچنین به محتوای شما کمک می کند تا در نتایج جستجو، ظاهر شود و به مخاطبان کمک می کند تا بفهمند دقیقاً روی چه چیزی قرار است کلیک کنند.

دریافت بک لینک محتوا و لینک های ورودی

یک لینک که لینک ورودی نیز نامیده می شود، زمانی است که وب سایت دیگری به وب سایت یا محتوای وبلاگ شما پیوند می دهد. معمولاً به عنوان یک لینک روی قسمتی از متن قرار می گیرد که به محتوای شما مربوط می شود و پس از کلیک کردن، به سایت شما منتقل می شود. بک لینک ها یک ابزار موثر سئو هستند زیرا به موتورهای جستجو نشان می دهند که محتوای شما معتبر و مرتبط است و به شما کمک می کند در SERP رتبه بالاتری داشته باشید.

بهینه سازی سرعت سایت

سرعت صفحه، سرعت بارگیری محتوای وب سایت شما هنگام بازدید شخصی از صفحه خاصی در وب سایت شما است. گوگل در سال 2018 سرعت صفحه برای رتبه بندی SERP را جزء فاکتورهای رتبه بندی سایت قرار داد. بنابراین دقت کنید که در نوشتن محتوا بحث سرعت باگیری صفحه را در نظر داشته باشید.

سئو محلی یا سئو لوکال

سئوی محلی باعث بهبود دید موتورهای جستجو برای مکان کسب و کار شما می شود. یک استراتژی موثر سئوی محلی، محتوای شما را در کوئری های جستجوی مشتریان در منطقه محلی شما نشان می دهد و به آنها اجازه می دهد بدانند کسب و کار شما چه خدماتی برایشان ارائه می دهد. تصویر زیر یک نتیجه SERP برای “بهترین رستوران های مشهد” است. سه کسب وکار که در نتایج نشان داده می شوند یک پروفایل Google My Business بهینه شده دارند که حاوی اطلاعاتی است که به آن کمک می کند در نتایج رستوران های منطقه مشهد ظاهر شود.

تولید محتوای سئو شده

فرآیند سئو برای ایجاد محتوای سئو شده چیست؟

هنگامی که استراتژی سئوی خود را ایجاد کردید، باید فرآیندی برای ادامه بهینه سازی برای کلمات کلیدی و کلمات هدف جدید ایجاد کنید. در اینجا چند مرحله وجود دارد که باید انجام دهید:

1- سئو و بروز رسانی تاریخ محتوای سئو شده

هر ماه زمانی را به بروز رسانی پست های وبلاگ قدیمی با اطلاعات جدید اختصاص دهید تا رتبه خود را در SERP بهبود دهید. همچنین می توانید از این زمان برای افزودن بهترین روش های سئو که در ابتدای نگارش محتوا به آن توجه نشده است، مانند متن جایگزین تصویر استفاده کنید.

2- محتوای سئو شده و بروز رسانی کلمات کلیدی

مدتی بعد از تولید محتوا، نحوه رتبه بندی پست های وبلاگ و کلمات کلیدی آنها را پیگیری کنید. این امر به شما کمک می کند که عنوان های فرعی را تنظیم کرده و کپی کنید تا از هدف جستجوی جدیدی استفاده کنید که ممکن است مخاطبان شما به آن علاقه مند باشند.

3- بروز رسانی محتوایی مطالب قدیمی

گاهی اوقات، متوجه می شوید که یک پست کاملاً قدیمی است. در این سناریو، شما باید محتوا را به صورت کامل بروز رسانی کنید. می توانید این کار را با بروز رسانی اطلاعات و آمار قدیمی، ترکیب بخش های جدید برای عمق بیشتر، و افزودن نقل قول ها یا داده های اصلی برای ارائه ترافیک ارجاع بیشتر به پست انجام دهید.

4- ایجاد تقویم محتوایی

برای همگام شدن با استراتژی سئو، ایجاد و اصلاح یک برنامه محتوای ماهانه می تواند مفید باشد. می توانید آن را در یک فایل اکسل قرار دهید و محتوای مختلف را در اختیار تیم تولید محتوا قرار دهید. لیست زیر نمونه ای از برنامه محتوایی ماهانه است:

  • زمانی را به تحقیق کلمات کلیدی مرتبط با صنعت خود اختصاص دهید.
  • ایده های پست وبلاگ را که دارای کلمات کلیدی هستند، فهرست کنید.
  • پست های وبلاگی را که می توانند به روز شوند را شناسایی کنید.
  • ایده های تولید محتوا را در گزارش اطلاعات جستجو فهرست کنید.
  • تیم تولید محتوایی تشکیل دهید.
  • پیشرفت را در پایان هر ماه بررسی کنید.

با یک برنامه ماهانه SEO مانند آنچه در بالا ذکر شد، به علاوه یک سند ردیابی مانند گزارش جستجو، می توانید یک استراتژی سئو کارآمد را ایجاد و اجرا کنید. همچنین می توانید موضوعات مرتبط با کسب و کار خود را که به آنها کمتر پرداخته شده است را شناسایی کرده و از آنها استفاده کنید.

استراتژی بسازید که از اهداف تجاری شما پشتیبانی کند

رتبه بندی در صفحات جستجو می تواند دشوار باشد. اگرچه ممکن است ایجاد محتوایی که حول کلمات کلیدی پربازدید متمرکز شده باشد، فریبنده به نظر برسد، اما این استراتژی ممکن است به شما در رسیدن به اهداف تجاری خود کمکی نکند. یک استراتژی سئو ایجاد کنید که به شما کمک کند تا نیازهای کسب و کار خود مانند افزایش جذب مشتری، برای موفقیت بیشتر در بازاریابی را برطرف کند.

اگر قصد دارید دارید با همکاری یک تیم، روی توسعه یک نرم افزار کار کنید، یا اگر به دنبال راه ساده ای برای سازماندهی فایل های پروژه خود هستید، می توانید از GitLab استفاده کنید. گیت لب در هر زمان و مکانی به همه اعضای تیم اجازه می دهد تا روی بخش مورد نظر خودشان در پروژه، کار کنند.

در این آموزش قصد داریم تا این پلتفرم کاربردی را به شما معرفی کنیم و روش کار با آن را توضیح دهیم. با ما همراه باشید.

GitLab چیست؟

GitLab یک مخزن رایگان و منبع باز برای کدنویسی است و یک پلتفرم توسعه نرم افزار مشترک برای پروژه های بزرگی مانند DevOps و DevSecOps است. این پلتفرم محلی برای ذخیره سازی کدهای آنلاین است و قابلیت های ردیابی مشکل و CI/CD ارائه می دهد. گیت لب از زنجیره ها و نسخه های مختلف توسعه میزبانی می کند و به کاربران اجازه می دهد تا کدهای قبلی را بررسی کرده و در صورت بروز مشکلات پیش بینی نشده، به آنها رجوع کنند.

اگر بخواهیم تفاوت گیت لب با گیت هاب را بررسی کنیم، باید بگوییم گیت لب رقیب گیت هاب است؛ مخزن کدی که میزبان توسعه هسته لینوکس Linus Torvalds، در میان بسیاری از پروژه های دیگر است. از آنجایی که GitLab هم بر اساس Git توسعه یافته است، در مدیریت کد منبع، مشابه GitHub عمل می کند.

GitLab قابلیت های end-to-end DevOps را برای هر مرحله از چرخه عمر توسعه نرم افزار فراهم می کند. قابلیت های یکپارچه سازی مداوم یا CI (continus integration) در گیت لب، تیم های توسعه را قادر می سازد تا مراحل ایجاد و آزمایش کدنویسی را خودکار کنند.

از طرفی توسعه دهندگان در خط لوله/جریان کاری بومی CI، به قابلیت های امنیتی و امکان اسکن نتایج آنها و به یک داشبورد برای مدیریت نقاط آسیب پذیری دسترسی خواهند داشت. علاوه بر این کاربران گیت لب می توانند از قابلیت هایی مانند تست فازی استفاده کنند.

GitLab به صورت رایگان از مخازن توسعه عمومی و خصوصی پشتیبانی می کند. در حالی که برخی از رقبا مانند GitHub، برای استفاده از مخازن خصوصی از کاربران خود هزینه می گیرند. برخی دیگر نیز مانند Bitbucket، برای بیش تر از 5 کاربر مجاز در یک مخزن خصوصی، هزینه دریافت می کنند.

دو نسخه از GitLab وجود دارد:

  1. محصول تجاری میزبان ارائه شده در قالب SaaS یا نرم افزار به عنوان سرویس
  2. محصول تجاری میزبان ارائه شده در قالب GitLab CE یا نسخه انجمن
ویژگی های اصلی پلتفرم GitLab

تاریخچه گیت لب

در سال 2011 توسعه دهندگان اوکراینی گیت لب (Dimitriy Zaporozhets و Valery)، این پلتفرم رایگان و منبع باز را برای اولین بار منتشر کردند. سپس آنها در سال 2014 شرکت GitLab, Inc را تشکیل دادند. در سال 2018، کاربران جدید وارد سرویس میزبانی شدند و بخش های دیگری نیز به GitLab اضافه شد.

این پلتفرم توانست در دوره های متفاوتی بودجه دریافت کند و اکنون در حال گسترش به بازار چین است. شرکت Gitlab در سال 2019، 2.7 میلیارد دلار ارزش داشت. ورژن CE 13.10.2 پایدارترین نسخه منبع باز GitLab است که در 1 آوریل 2021 منتشر شد.

ویژگی های اصلی پلتفرم GitLab

برنامه ریزی کنید.

GitLab ابزارهای برنامه ریزی قدرتمندی را برای همگام نگه داشتن تیم به شما ارائه می دهد. در این پلتفرم می توانید از طریق epic ها، milestoneها و گروه ها، پروژه های خود را برنامه ریزی و مدیریت کنید. این قابلیت به تیم ها کمک می کند تا فرایند پیشرفت پروژه خود را در GitLab سازماندهی و پیگیری کنند.

برنامه ریزی در GitLab

کدها را ایجاد، مشاهده و مدیریت کنید.

با استفاده از GitLab می توانید داده ها و کدهای پروژه را از طریق ابزارهای انشعاب ایجاد، مشاهده و مدیریت کنید. این پلتفرم به شما کمک می کند تا پروژه خود را برنامه ریزی، سازماندهی، تراز کنید و با پیگیری آن مطمئن شوید همه اعضای تیم به درستی روی وظایف خود کار می کنند.

تأیید کنید.

با وجود گزارش ها و آزمایش های خودکار گیت لب، می توانید اطمینان حاصل کنید که استانداردهای کیفی سختگیرانه شما روی پروژه اعمال می شود. GitLab با فراهم کردن طیف وسیعی از انواع آزمایش ها، به شما کمک می کند تا بازخورد سریعی از کیفیت کدنویسی خود به دست آورید.

پکیج ها را مدیریت کنید.

GitLab با فراهم کردن امکان مدیریت داخلی پکیج ها، به تیم ها اجازه می دهد تا برنامه ها و ابزارهای وابسته را بسته بندی کنند، مصنوعات بسازند و کانتینرها را به راحتی مدیریت کنند.

امنیت

GitLab طیف وسیعی از قابلیت های امنیتی از جمله تست امنیت برنامه های پویا (DAST)، تست امنیت برنامه استاتیک (SAST)، اسکن وابستگی و اسکن کانتینر را فراهم می کند. در نتیجه تیم ها می توانند برنامه های کاربردی و امنی ایجاد کرده و از آنها نگهداری کنند.

نرم افزارها را منتشر کنید.

GitLab به شما کمک می کند تا فرایند انتشار برنامه ها را مشاهده، مرتب سازی و خودکار کنید. با این کار، چرخه عمر تحویل پروژه به طور قابل توجهی کوتاه می شود و فرایندها ساده تر خواهد شد. راه حل توسعه پیوسته یکپارچه GitLab به شما اجازه می دهد که بدون توجه به تعداد سرورها و بدون هیچ لمسی، نرم افزار را منتشر کنید.

انتشار نرم افزار در GitLab

پروژه ها را پیکربندی کنید.

GitLab به شما کمک می کند تا برنامه ها و زیرساخت های پروژه خود را پیکربندی کنید. با استفاده از Kubernetes زمان لازم برای فرایند یکپارچه سازی، تعریف و پیکربندی زیرساخت پشتیبانی کاهش می یابد.

به پروژه نظارت داشته باشید.

GitLab به شما کمک می کند تا فراوانی و شدت حوادث نرم افزاری را کاهش دهید و نرم افزار خود را بدون اتلاف وقت و طبق برنامه منتشر کنید.

عملکرد تجاری کسب و کار را ارزیابی کنید.

GitLab بینش های ارزشمندی در مورد نحوه عملکرد کسب و کار به شما می دهد. در نتیجه می توانید عملکرد تیم و چرخه عمر تحویل نرم افزار را با معیارهایی برای ساده سازی فرایندها و افزایش دفعات انتشار نرم افزار، مدیریت و بهینه کنید.

گیلت لب را با نرم افزارهای مدیریت زمان ادغام کنید.

با ادغام GitLab با یکی از نرم افزارهای ردیابی زمان، می توانید بر عملکرد تیم خود و حضور و غیاب آنها و زمانی که روی هر پروژه می گذارید، نظارت داشته باشید. بعد از ادغام نرم افزارهایی مانند TrackingTime، TimeCamp و DeskTime با گیت لب، فرایند مدیریت پروژه شما راحت تر خواهد شد.

میزبانی و نصب گیت لب

بسیاری از توسعه دهندگان ترجیح می دهند از GitLab در محیط لینوکس استفاده کنند. این نرم افزار به صورت سفارشی برای سیستم عامل منبع باز ساخته شده است و کاملاً بالغ و مقیاس پذیر است. همچنین می توانید GitLab را روی ویندوز هم نصب کنید، اما محدودیت هایی وجود دارد که برای حل آنها، می توانید GitLab Runner را نصب کنید.

هنگامی که GitLab را نصب کردید، یک حساب کاربری ایجاد کنید و وارد سیستم شوید. بعد از ورود با گزینه های مختلفی از جمله گزینه ایجاد پروژه یا گروه روبه رو خواهید شد. همچنین می توانید پروژه های عمومی GitLab را که با کار شما مرتبط هستند، بررسی کنید.

طرح های مختلف GitLab

  • طرح رایگان: این طرح رایگان شامل 5 گیگابایت فضای ذخیره سازی، 10 گیگابایت انتقال در ماه، 400 دقیقه CI/CD در ماه و پنج کاربر در هر فضای نام است.
  • طرح پریمیوم: طرح پریمیوم تمام امکانات طرح رایگان را دارد. به علاوه امکاناتی مانند بررسی سریع تر کدها، اعتبار خود مدیریتی، برنامه ریزی چابک سازمانی، کنترل های انتشار، CI/CD پیشرفته، 10000 دقیقه CI/CD در هر ماه و پشتیبانی اضافی از ویژگی های اختصاصی این طرح هستند.
  • طرح نهایی: طرح نهایی تمام امکانات طرح های رایگان و پریمیوم را دارد. به علاوه امکاناتی مانند تست امنیتی پیشرفته، مدیریت آسیب پذیری، خطوط لوله انطباق، مدیریت نمونه کارها، مدیریت جریان ارزش، 50000 دقیقه CI/CD در ماه، پشتیبانی و کاربران مهمان رایگان از ویژگی های اختصاصی این طرح هستند.

آموزش کار با GitLab

اگر قبلاً از GitLab استفاده نکرده اید، ممکن است این پلتفرم در ابتدا کمی ترسناک به نظر برسد. اما نگران نباشید، پس از مدتی استفاده از این پلتفرم، روش کار و نکات آن را یاد می گیرید و بعد از مدت کوتاهی، کار با آن بسیار ساده خواهد شد. با استفاده از راهنمای گیت لب که در ادامه به شما آموزش می دهیم، به سرعت نحوه حرکت در این پلتفرم را یاد خواهید گرفت.

ایجاد پروژه جدید در GitLab

کدها و فایل های GitLab در پروژه ها ذخیره می شوند و اکثر کارهای انجام شده در این پلتفرم داخل یک پروژه انجام می شود.

برای ایجاد یک پروژه در GitLab مسیر Menu > Project > Create new project را دنبال کنید. بعد از عبور از مراحل قبلی، به صفحه ایجاد پروژه جدید یا Create a new project منتقل می شوید تا پروژه جدید خود را ایجاد کنید. به علاوه در این بخش می توانید برای ایجاد پروژه از یک الگوی داخلی، قالب های سفارشی و یا از الگوی پروتکل ممیزی HIPAA استفاده کنید.

همچنین اگر ادمین GitLab هستید، می توانید یک پروژه را از مخزن دیگری وارد صفحه پروژه جدید کنید.

نحوه ایجاد پروژه با استفاده از قالب

تمپلیت های پروژه GitLab در واقع پروژه های جدیدی هستند که با فایل های از پیش آماده، پر شده اند تا در شروع کار به شما کمک کنند.

برای ایجاد یک پروژه با استفاده از یک الگوی داخلی کافی است مراحل زیر را طی کنید:

  • مسیر Menu > Projects > Create new project را دنبال کنید.
  • گزینه Create from template را انتخاب کنید.
  • در مرحله بعد، روی تب Built-in کلیک کنید و پیش نمایش قالب ها را مشاهده کنید.
  • بعد از پیدا کردن یک تمپلیت مناسب، روی Use template کلیک کنید.
  • در مرحله بعد، جزئیات پروژه از جمله نام پروژه، Slug پروژه و توضیحات پروژه را وارد کنید. همچنین می توانید با تغییر سطح Visibility پروژه، حقوق مشاهده و دسترسی را تغییر دهید.

ایجاد پروژه با قالب های سفارشی

برای ایجاد یک پروژه GitLab با استفاده از یک قالب سفارشی، کافی است مراحل آموزش ایجاد پروژه با قالب را دنبال کنید. با این تفاوت که به جای Built-in، گزینه Instance یا Group را انتخاب کنید. سپس می توانید پیش نمایش قالب ها را مشاهده کنید و پس از یافتن یک الگوی مناسب، Use template را انتخاب کرده و جزئیات پروژه را وارد کنید.

آموزش ایجاد گروه در GitLab

برای مدیریت پروژه ها و مجوزها در گیلت لب گروه ایجاد می کنیم. اگر شخصی به گروه GitLab دسترسی داشته باشد، به تمام پروژه های داخل گروه دسترسی خواهد داشت. یکی دیگر از مزایای ایجاد گروه در گیت لب، این است که می توانید همه مسائل و درخواست های ادغام پروژه های گروه را مشاهده کنید. همچنین می توانید تمام فعالیت های گروه انتخابی خود را تجزیه و تحلیل کنید.

برای ایجاد یک گروه در GitLab، مراحل زیر را طی کنید:

  • مسیر Menu > Groups > Create group را دنبال کنید.
  • در سمت چپ کادر جستجو، علامت مثبت را انتخاب کرده و روی New group کلیک کنید.
  • Create group را انتخاب کنید و نام گروه را وارد کنید. توجه داشته باشید که اگر نام انتخابی شما قبلاً در گیت لب رزرو شده باشد، نمی توانید از آن استفاده کنید.
  • در مرحله بعد، برای گروه خود در Group URL یک مسیر وارد کنید. این آدرس برای دسترسی به فضای نام و به عنوان یک اسم منحصر به فرد برای یک کاربر، گروه یا زیرگروه استفاده می شود.
  • سپس، یک visibility level یا یک سطح دید (عمومی، داخلی یا خصوصی) را انتخاب کنید. با تعیین نقش خود و تعیین مواردی مانند اینکه چه کسی از گروه استفاده خواهد کرد و گروه برای چه مواردی استفاده خواهد شد، گروه را شخصی سازی کنید.

بعد از انجام مراحل فوق گروه ایجاد می شود. در نهایت تنها کاری که باید انجام دهید این است که از همه اعضای تیم GitLab دعوت کنید تا به گروه بپیوندند.

ایجاد پروژه ورک فلو fork

بهتر است برای مدیریت کارآمدتر پروژه، زمانی که در یک مخزن Git کار می کنید، از استراتژی های انشعاب استفاده کنید. اما اگر برای نوشتن کد به مخزن انتخابی خود دسترسی ندارید، می توانید یک فورک (fork) ایجاد کنید. فورک یک نسخه تکراری از مخزن اصلی است که در آن می توانید تغییرات مورد نظر خود را بدون تأثیرگذاری بر پروژه اصلی ایجاد کنید.

ایجاد پروژه ورک فلو fork
  • برای ایجاد فورک در یک پروژه GitLab، گزینه Fork را در صفحه اصلی پروژه انتخاب کنید.
  • در صورت تمایل، نام پروژه را ویرایش کنید.
  • در بخش Project URL، فضای نام را وارد کنید. fork شما باید در این فضای نام قرار بگیرد.
  • یک Project Slug انتخاب کنید تا به URL fork شما اضافه شود. توجه داشته باشید که Project Slug باید در فضای نام انتخابی، منحصر به فرد باشد.
  • در صورت تمایل، می توانید گزینه Project description را برای ارائه زمینه اضافه کنید.
  • سپس، باید سطح Visibility level را برای فورک جدید خود انتخاب کنید.
  • Fork project را انتخاب کنید تا به صفحه ایجاد فورک جدید هدایت شوید.

برای حذف کردن یک fork مسیر Settings > General > Advanced را دنبال کنید. سپس Remove fork relationship را انتخاب کرده و با تایپ مسیر پروژه این عمل را تأیید کنید. فقط صاحبان پروژه مجوزهای لازم را برای حذف رابطه فورک در GitLab دارند.

جمع بندی

GitLab یک مخزن Git مبتنی بر وب است که به تیم های توسعه نرم افزار اجازه می دهد تا تغییرات لازم روی محصول خود را، در یک محل واحد استقرار دهند، برنامه ریزی کنند، کدنویسی کنند، آزمایش کنند و روی آن نظارت داشته باشند. اگرچه GitLab جایگزین های برجسته زیادی دارد، اما یک پلتفرم عالی برای توسعه دهندگان نرم افزار است. زیرا ویژگی های مهمی مانند هاست GitLab، انطباق داخلی، مقیاس پذیری، طیف وسیعی از گزینه های استقرار و… را ارائه می دهد.

در این مقاله، ویژگی های اصلی GitLab را بررسی کردیم و نحوه ایجاد پروژه ها، گروه ها و فورک ها را توضیح دادیم. پس از تسلط بر اصول اولیه، هنوز موارد زیادی برای یادگیری در مورد این پلتفرم وجود دارد. امیدواریم این مقاله برای آشنایی اولیه شما با این پلتفرم مفید بوده باشد. نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

Cloudflare یک شرکت آمریکایی است که به منظور افزایش سرعت و امنیت وب سایت ها، خدماتی مانند DNS، شبکه تحویل محتوا (CDN) و بسیاری خدمات اینترنتی دیگر را ارائه می کند. کلود فلر یکی از ابزارهای مورد علاقه توسعه دهندگان وب سایت ها است. اما چرا این نرم افزار تا این اندازه محبوبیت دارد؟

برای آشنایی با Cloudflare در این مقاله با آن با ما همراه باشید.

کلود فلر (Cloudflare) چیست؟

متیو پرایس، لی هالووی و میشل زاتلین، در سال 2009 و با هدف کمک به ایجاد اینترنت بهتر، شرکت Cloudflare را تأسیس کردند. برای تحقق این هدف، آنها چندین سرویس رایگان و پولی راه اندازی کردند. این شرکت عمدتاً به عنوان یک پروکسی معکوس بین بازدید کننده وب سایت و ارائه دهنده میزبانی مشتری Cloudflare عمل می کند.

 اگر به نتایج فروش این شرکت در سال 2019 نگاه کنیم، واضح است که آنها هدف خود را به خوبی پیاده سازی کردند. در سال 2019، کلود فلر بیش از 287 میلیون دلار گردش مالی داشت. امروزه بیش از 26 میلیون سایت از این نرم افزار استفاده می کنند. در نتیجه هر روز بیش از 1 میلیارد آدرس IP با استفاده از کلود فلر پردازش می شود.

Cloudflare چطور کار می کند؟

برای آشنایی با نحوه عملکرد Cloudflare، لازم است ابتدا به اشتباهات متداول وب سایت ها در گذشته نگاهی بیندازیم. هنگام بازدید از وب سایتی که از کلود فلر استفاده نمی کند، محتوا مستقیماً از یک سرور فراخوانی می شود. در نتیجه در مواقعی که به طور هم زمان تعداد زیادی از بازدیدکنندگان به سرور درخواست ارسال می کنند، سرعت سرور کاهش پیدا می کند یا عملکرد آن متوقف می شود.

راه حل این مشکل در استفاده از کلود فلر نهفته است. سرور Cloudflare در قالب یک شبکه جهانی عظیم بین وب سایت و وب سرور قرار دارد. به کمک کلود فلر بازدیدکنندگان وب سایت دیگر مستقیماً به سرور متصل نمی شوند، بلکه با شبکه Cloudflare که قبلاً محتوای وب سایت را ذخیره کرده است و بسته به موقعیت مکانی بازدیدکننده آن را از طریق سرور بارگیری می کند، ارتباط برقرار می کنند.

حذف ارتباط سایت ها با سرور در کلود فلر
با کلود فلر بازدیدکنندگان وب سایت مستقیماً به سرور متصل نمی شوند، بلکه با شبکه Cloudflare که محتوای وب سایت را ذخیره کرده است ارتباط برقرار می کنند.

فرض کنید شما یک وب سایت دارید که در آلمان میزبانی شده است و شخصی از ایالات متحده سعی می کند به وب سایت شما متصل شود. درخواست باید مسافت زیادی را پوشش دهد (بین وب سایت و وب سرور). Cloudflare این مشکل را با ارائه شبکه عظیمی از سرورها در سراسر جهان حل می کند.

شخص آمریکایی دیگر مجبور نیست به سرور آلمانی متصل شود، بلکه با نزدیک ترین سرور Cloudflare در ایالات متحده ارتباط برقرار می کند. کلود فلر، عملکرد سرورها را بهبود می بخشد و اطمینان می دهد که بازدیدکنندگان می توانند صفحه وب درخواستی خود را سریع تر ببینند.

Cloudflare چه خدماتی ارائه می دهد؟

مهم ترین خدماتی که این شرکت ارائه می دهد عبارت اند از:

  • شبکه تحویل محتوا (CDN)
  • سیستم نام دامنه (DNS)
  • تعادل بار
  • صفحات موبایل تسریع شده (AMP)
  • امکانات ذخیره سازی
  • پخش ویدئو
  • حفاظت از حملات DDoS
  • فایروال برنامه های کاربردی وب (WAF)
  • SSL/TLS-پشتیبانی
  • DNSSEC
  • تجزیه و تحلیل
  • ثبت دامنه

Cloudflare علاوه بر خدمات خود با پلتفرم های معروفی مانند IBM Cloud، WordPress، Google Cloud، Magento و Kubernates یکپارچگی استانداردی دارد.

Cloudflare طیف وسیعی از خدمات را ارائه می دهد. همه این خدمات به مأموریت شرکت، یعنی کمک به ساخت اینترنت بهتر کمک می کنند. در این بخش مهم ترین خدمات کلود فلر را بررسی می کنیم.

DNS کلود فلر

DNS (Domain Name System) یا سیستم نام دامنه، یک پروتکل سیستمی و شبکه ای است که نام رایانه ها را در اینترنت به آدرس های عددی ترجمه می کند. در نتیجه هنگامی که کاربران از یک وب سایت بازدید می کنند، مجبور نیستند آدرس IP خود را به خاطر بسپارند، بلکه فقط باید یک نام را وارد کنند.

کلود فلر ادعا می کند که سرویس DNS او دارای قابلیت هایی از جمله پاسخگویی سریع (زمان واکنش)، افزونه های بی رقیب و اقدامات امنیتی پیشرفته ای مانند مسدودکننده DDoS و DNSSEC یکپارچه را تضمین می کند. همچنین با قرار دادن DNS خود در Cloudflare و استفاده از گواهینامه های SSL آن، به طور خودکار WAF (فایروال برنامه وب) آنها را دریافت خواهید کرد.

Cloudflare به دلیل گستردگی، آدرس های IP بیش تری را در سراسر جهان اسکن می کند. در نتیجه آدرس های IP مخرب در سریع ترین زمان ممکن قابل مشاهده هستند و بلافاصله مسدود می شوند. هیچ کس نمی تواند به طور کامل از حملات DDoS اجتناب کند، اما می توان با مسدود کردن آدرس ها یا محدوده های IP یا محدود کردن کامل یک منطقه، آنها را خنثی کرد.

فایروال برنامه های کاربردی وب (WAF)

 هر سازمانی که قصد دارد بدون ایجاد تغییراتی در زیرساخت موجود، از وب سایت یا سایر برنامه های خود در برابر حملات سایبری محافظت کند، به WAF نیاز دارد.

Cloudflare به شما کمک می کند تا قوانین را از طریق داشبورد WAF اضافه کنید و حتی بهتر از آن محافظت کنید. پس از آن، هر درخواست برای ورود به WAF، با قوانینی که در موتور قانون تنظیم کرده اید بررسی می شود. درخواست های مشکوک به موقع مسدود می شوند و بنا به نیازهای کاربر ثبت می شوند، در حالی که درخواست های “خوب” به مقصد مناسب خود هدایت می شوند.

با ایجاد تنظیمات ساده و روشن کردن مجموعه قوانین اصلی OWASP در WAF، می توانید در برابر حملاتی مثل SQLi و XSS از سیستم خود به صورت استاندارد محافظت کنید.

CDN کلود فلر

CDN یا شبکه تحویل محتوا، بزرگ ترین سرویسی است که Cloudflare ارائه می دهد. مزیت این ورژن از CDN این است که به بازدید کننده اجازه می دهد با نزدیک ترین سرور Cloudflare ارتباط برقرار کند. این امر سرعت وب سایت ها را تضمین می کند و یک الزام مطلق برای وب سایت های بین المللی است.

CDN کلود فلر مزایای دیگری نیز دارد. این ویژگی یک ماژول کش داخلی دارد که تضمین می کند سرور مجبور نیست که هر صفحه بازدید شده را دوباره بارگیری کند. با Cloudflare، حداکثر کنترل را بر روی حافظه پنهان خود دارید. این شما هستید که تصمیم می گیرید چه صفحاتی را در حافظه پنهان نگه دارید، قوانین خاصی را تعیین کنید و مدت زمانی که محتوای خاصی باید در حافظه پنهان بماند را مشخص کنید.

سایت Medium در مقاله ای سرعت و عملکرد کلود فلر را با رقبای مشابه آن مانند، Quad9، Google، Norton DNS، Yandex، Comodo مقایسه کرد. نتیجه این بود که در 72 درصد موارد، Cloudflare با میانگین 4.98 میلی ثانیه سریع ترین عملکرد را داشت!

رمزگذاری SSL/TLS

SSL (Security Socket Layer) یا لایه سوکت امنیتی، پروتکل استانداردی است که برای ایجاد یک اتصال ایمن استفاده می شود. وقتی از Cloudflare استفاده می کنید، این گزینه را نیز دریافت خواهید کرد.

امروزه هر وب سایتی باید گواهینامه SSL داشته باشد. گوگل نیز اشاره کرده است که وب سایت هایی که گواهینامه SSL معتبر ندارند، در نتایج جستجو با مشکل مواجه می شوند و بازدیدکنندگان وب سایت به ایمن نبودن آن اشاره خواهند کرد. به عنوان صاحب یک وب سایت، می توانید گواهی SSL را از طریق کلود فلر دریافت کنید. برای دسترسی به اطلاعات بیش تر درباره گواهینامه های SSL می توانید به وب سایت Cloudflare مراجعه کنید.

هزینه های Cloudflare

هزینه تهیه CloudFlare

با تهیه نسخه رایگان کلود فلر، به ویژگی های زیادی از جمله CDN، حافظه پنهان اولیه و حفاظت DDoS دسترسی خواهید داشت. اما برای استفاده از تمام امکانات و خدمات این سرویس، باید نسخه Pro یا پیشرفته آن را تهیه کنید. فقط با پرداخت 20 دلار در ماه، به بسیاری از ویژگی های اضافی نسخه Pro مانند فشرده سازی خودکار تصاویر در وب سایت، Cloudflare WAF، اتوماسیون خودکار موبایل و موارد دیگر، دسترسی خواهید داشت. خرید افزونه های کلود فلر به صورت جداگانه نیز امکان پذیر است.

انواع اشتراک های Cloudflare عبارت است از:

  • اشتراک رایگان
  • اشتراک حرفه ای: 20 دلار
  • اشتراک تجاری: 200 دلار
  • اشتراک شرکت: در صورت درخواست

کدام وب سایت های شناخته شده از Cloudflare استفاده می کنند؟

برخی از بزرگ ترین و شناخته شده ترین وب سایت هایی که از کلود فلر استفاده می کنند عبارت اند از:

  • Hubspot
  • Medium
  • Gitlab
  • Udemy
  • Upwork
  • Fiverr
  • Adyen
  • TheNextWeb
  • Yelp

روش نصب و راه اندازی کلود فلر

مرحله اول: یک حساب کاربری کلود فلر ایجاد کنید.

ثبت نام در کلود فلر آسان است و تنها چند دقیقه زمان می برد. برای ثبت نام باید مطمئن شوید که URL سایت وردپرس خود را آماده کرده باشید. بعد از ایجاد حساب کاربری، باید وب سایت خود را برای دسترسی به خدمات، به کلود فلر اضافه کنید.

ایجاد حساب کاربری در کلود فلر

مرحله دوم: نام دامنه را به کلود فلر اضافه کنید.

به داشبورد Cloudflare خود بروید. دکمه افزودن سایت را انتخاب کنید. آدرس وب سایت وردپرس خود را اضافه کنید. Cloudflare به کاربران خود اجازه می دهد تا هر تعداد وب سایت را که می خواهند اضافه کنند، حتی برای نسخه رایگان.

دکمه افزودن سایت در داشبورد کلود فلر
دکمه افزودن سایت در داشبورد کلود فلر
افزودن سایت 2

مرحله سوم: طرح خود را انتخاب کنید.

 اگر یک وبلاگ یا وب سایت شخصی دارید، توصیه می کنیم نسخه رایگان را انتخاب کنید. این نسخه تمام ویژگی های اساسی مورد نیاز برای محافظت از وب سایت شما در برابر تهدیدات آنلاین را دارد و به افزایش سرعت بارگذاری صفحات کمک می کند.

افرادی که یک فروشگاه آنلاین یا یک وب سایت پربازدید را اداره می کنند، می توانند برای استفاده از حداکثر مزایای عملکرد، در طرح های حرفه ای یا تجاری مشترک شوند. همچنین برنامه های پریمیوم Cloudflare قابلیت هایی مانند به روزرسانی خودکار وب سایت و گزینه های امنیتی بیش تر دارد.

مرحله انتخاب اشتراک کلود فلر
مرحله انتخاب اشتراک کلود فلر

مرحله چهارم: بررسی سوابق DNS نام دامنه شما

هنگامی که سایت وردپرس شما به Cloudflare اضافه شد، جزئیات DNS نام دامنه از شما خواسته می شود. در این مرحله می توانید کلود فلر را برای زیر دامنه های خاص فعال یا غیرفعال کنید.

برای فعال کردن، کافی است به سادگی نماد ابر را به رنگ نارنجی تغییر دهید. پیشنهاد می کنیم که Cloudflare را برای نام دامنه برهنه و زیر دامنه www خود فعال کنید. به این ترتیب، Cloudflare روی هر دو نسخه www و غیر www سایت شما کار خواهد کرد. پس از اتمام کار، گزینه Continue را انتخاب کنید تا به مرحله بعدی بروید.

بهتر است Cloudflare را برای cPanel، mail، FTP یا هر زیر دامنه دیگر فعال نکنید چون مشکلات متعدد DNS برای شما ایجاد می شود.

وارد کردن جزئیات DNS

مرحله پنجم: نام دامنه خود را به سرورهای Cloudflare نشان دهید.

پس از فعال سازی Cloudflare برای دامنه و زیر دامنه های خود، سرورهای نام Cloudflare را در صفحه بعدی مشاهده خواهید کرد. توجه کنید که حتماً سرورهای نام (nameservers) قدیمی را با Cloudflare جایگزین کنید.

  • با کلیک بر روی تب DNS در داشبورد، به سرورهای نام Cloudflare دسترسی پیدا کنید.
  • در بخش مدیریت DNS، سرورهای نام در Cloudflare را خواهید دید که به وب سایت شما اختصاص داده شده اند. این مقادیر را کپی کنید.
  • یک تب جدید مرورگر باز کنید و به کنترل پنل هاست خود بروید.
  • در بخش Change nameservers، هر دو مقدار را با مقادیر Cloudflare جایگزین کنید، سپس روی Save کلیک کنید.
  • به صفحه Cloudflare برگردید و گزینه Done را فشار دهید.
  • برگه DNS را در Cloudflare بررسی کنید تا ببینید آیا به روزرسانی سرور نام موفقیت آمیز بوده است یا خیر.
نام دامنه خود را به سرورهای Cloudflare نشان دهید.
نام دامنه خود را به سرورهای Cloudflare نشان دهید. 2

احتمالاً تا ۷۲ ساعت طول می کشد تا DNS در سراسر جهان منتشر شود. پس از تکمیل به روزرسانی سرورهای نام، یک ایمیل تأییدیه از کلود فلر برای شما ارسال خواهد شد. همچنین شما می توانید وضعیت به روزرسانی را در وب سایت Cloudflare بررسی کنید. طی این فرایند، صفحه شما با هیچ خرابی مواجه نخواهد شد.

مرحله ششم: تنظیمات HTTPS را پیکربندی کنید.

HTTPS یا پروتکل ایمن انتقال ابرمتن، داده های وب سایت را از طریق گواهی SSL ایمن می کند. پس حتماً باید این تنظیمات را برای محافظت از سایت وردپرس خود در برابر نقض احتمالی داده ها و نشت داده ها پیکربندی کنید.

برای راه اندازی HTTPS کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:

  1. به تب SSL در داشبورد Cloudflare اکانت خود بروید. اگر گواهینامه SSL دارید، گزینه Full SSL و اگر ندارید گزینه Flexible SSL را انتخاب کنید. Flexible SSL فقط برای محافظت از انتقال داده ها بین سایت وردپرس و Cloudflare است. در حالی که Full SSL از سایت شما گرفته تا سرور بازدیدکننده، حفاظت سراسری و گسترده ای را ارائه می دهد.
اگر گواهینامه SSL دارید، گزینه Full SSL و اگر ندارید گزینه Flexible SSL را انتخاب کنید.
اگر گواهینامه SSL دارید، گزینه Full SSL و اگر ندارید گزینه Flexible SSL را انتخاب کنید.
  1. به بخش Edge Certificates کنار تب Overview بروید و گزینه Always Use HTTPS را فعال کنید. ممکن است مدتی طول بکشد تا تغییرات قابل مشاهده باشد. پس از چند ساعت دوباره آن را بررسی کنید. اگر یک پیام تأیید و یک نماد قفل در نزدیکی URL سایت مشاهده کردید، یعنی این بخش برای شما فعال شده است.

مرحله هفتم: نصب و پیکربندی افزونه وردپرس Cloudflare

در نهایت برای تکمیل فرایند، باید افزونه WordPress Cloudflare را برای وردپرس نصب کنیم. این ابزار با تعدادی ویژگی مفید برای کمک به مدیریت CDN بارگذاری شده است. این ویژگی ها عبارت اند از:

  • بهینه سازی وردپرس با یک کلیک
  • مجموعه قوانین فایروال برنامه های کاربردی وب (WAF).
  • پاک سازی کش خودکار
  • آمار
  • تنظیمات Cloudflare داخلی برای تغییر آسان

جایگزین هایی برای کلود فلر

اگرچه Cloudflare بهترین راه حل همه کاره در حال حاضر است، اما برخی از جایگزین های موجود برای این سیستم عبارت اند از:

1. Akamai

Akamai نسبت به Cloudflare نرم افزار قدیمی تری است و به همین دلیل است که سهم بازار بیش تری نسبت به Cloudflare دارد. در مقایسه با Cloudflare، Akamai نیز یک CDN است و اقدامات امنیتی زیادی را برای برنامه های وب ارائه می دهد. Akamai محدودتر است و به زمان بیش تری نیاز دارد تا به خوبی پیکربندی شود.

2. Imperva Incapsula

Incapsula تقریباً هم زمان با Cloudflare راه اندازی شد. آنها خود را یکی از رقبای بزرگ Cloudflare می دانند. این برنامه در واقع همان ویژگی های Cloudflare را ارائه می دهد. وب سایت های معروفی مانند WiX، Trello، General Electric، SendGrid و MOZ از Imperva Incapsula استفاده می کنند.

3. Amazon CloudFront

کلود فلر و Amazon CloudFront جاه طلبی ها و اهداف یکسانی درباره امن تر کردن و سریع تر کردن وب سایت ها دارند. مزیت این سیستم یا یک نقطه ضعف برای برخی از تکنسین ها این است که Amazon CloudFront بسیار ساده است. Amazon CloudFront را می توان به عنوان یک CDN سنتی مشاهده کرد، در حالی که Cloudflare به عنوان یک CDN با یک پروکسی معکوس دیده می شود.

جمع بندی

در این مقاله تلاش کردیم تا با معرفی اجمالی کلود فلر و بررسی تمام کاربردها و جنبه های این سیستم به شما کمک کنیم تا انتخاب مناسبی برای افزایش بهره وری و عملکرد وب سایت خود داشته باشید. Cloudflare ایمن و بسیار پایدار است و نسخه های رایگان و پیشرفته آن برای خرید با قیمت اقتصادی موجود است.

Cloudflare از شما در برابر حملات DDoS محافظت می کند و یک سرویس DNS بسیار سریع با امکان ذخیره سازی گسترده دارد. اگر هنوز از Cloudflare یا CDN دیگری استفاده نمی کنید، پیشنهاد می کنیم حتماً این سرویس را در میان گزینه های خود در نظر بگیرید.

DNS یکی از شکل های اساسی ارتباط بین کاربر و سرور است. در این روش، دامنه هایی که کاربر به سیستم می دهد، با یک آدرس IP مطابقت داده می شود تا برای سرور قابل فهم شود. حملات DNS از همین مکانیسم برای انجام فعالیت های مخرب استفاده می کنند.

در این مقاله قصد داریم تا اصلی ترین حملات DNS را معرفی کنیم و روش های جلوگیری از آنها را با شما به اشتراک بگذاریم. با ما همراه باشید.

حمله DNS چیست؟

حمله DNS روش مخربی است که در آن مجرم سایبری سعی می کند DNS شبکه را به خطر بیندازد یا از ویژگی های ذاتی آن برای انجام یک حمله گسترده تر استفاده کند. یک حمله DNS که به خوبی سازماندهی شده، می تواند یک سازمان را به زانو درآورد.

مجرم در این نوع از حملات، از آسیب پذیری های موجود در سیستم نام دامنه (DNS) یک سرور سوءاستفاده می کند. همان طور که قبلاً گفتیم، هدف DNS این است که با استفاده از یک حل کننده سیستم، نام دامنه را به آدرس IP خوانا برای ماشین، تبدیل کند.

حل کننده DNS ابتدا حافظه پنهان محلی خود را برای نام دامنه و آدرس IP جستجو می کند. اگر نتواند سوابق را پیدا کند، به پرس وجو از سرورهای DNS دیگر ادامه خواهد داد. در صورت عدم موفقیت، به دنبال سرور DNS می گردد که حاوی نگاشت متعارف برای دامنه است.

بعد از پایان فرایند جست وجو، برنامه درخواست کننده نام دامنه و آدرس IP را در حافظه پنهان و محلی خود ذخیره می کند. از آنجایی که سازمان ها قادر به نظارت مستقیم بر جریان ترافیک بین کاربران (کلاینت های راه دور) و سرورهای DNS نیستند، حملات DNS به روشی نسبتاً آسان برای مجرمان سایبری برای به خطر انداختن شبکه ها و ایجاد اختلال تبدیل شده است.

به عنوان مثال، تکنیک های تونل سازی DNS به مجرمان سایبری کمک می کند که اتصال شبکه را به خطر بیندازند و به یک سرور هدف از راه دور دسترسی پیدا کنند. در انواع دیگری از حملات DNS، کلاهبرداران می توانند سرورها را از بین ببرند، داده ها را سرقت کنند، کاربران را به سایت های کلاهبردار هدایت کنند و در نهایت حملات انکار سرویس توزیع شده (DDoS) را انجام دهند.

مهم ترین حملات DNS

حملات DNS زیر ساخت های DNS را هدف قرار می دهند. این حملات را می توان برای سرورهای بازگشتی یا معتبر تنظیم کرد.

حملات انکار سرویس (DoS) و حملات انکار سرویس توزیع شده (DDoS) بسیار مشابه هستند. در هر دو مورد، کلاهبرداران به سرورهای اینترنتی درخواست های زیادی ارسال می کنند، سرورها به سادگی نمی توانند به همه آنها پاسخ دهند و در نتیجه سیستم از کار می افتد.

حملات DOS

در یک حمله DoS ساده از یک کامپیوتر و یک اتصال اینترنتی برای حمله از راه دور به سرور، استفاده می شود. هرچند این نوع از حملات در غلبه بر سیستم های پرظرفیت امروزی چندان مؤثر نیستند.

حملات DDoS

در حمله DDoS، یک سایت با استفاده از چندین کامپیوتر و اتصالات اینترنتی، مورد هدف قرار می گیرد. در بیش تر موارد در حملات DDoS، کلاهبرداران رایانه های در معرض خطر را به بات نت اضافه می کنند تا پرس و جوهای مخرب را در پس زمینه اجرا کند. مهاجمان می توانند از تمام قدرت دستگاه های سراسر جهان به صورت یکجا، برای پرس و جو از شبکه هدف استفاده کنند.

حملات DDoS اغلب لایه های خاصی از مدل OSI را مورد هدف قرار می دهند. این مدل، ارتباطات بین شبکه های کامپیوتری را به هفت لایه انتزاعی تقسیم می کند که هر یک عملکرد مجزایی را در ارتباطات شبکه ای انجام می دهند.

سه نوع فرعی از حملات DDoS وجود دارد:

  • حملات پروتکل: در این حمله، منابع واقعی سرور یا سایر تجهیزات شبکه مانند فایروال ها و متعادل کننده های بار فلج می شوند.
  • حملات لایه های کاربردی یا برنامه: در این حمله، برای از کار انداختن وب سرور، مهاجم درخواست هایی را ارسال می کند که بی ضرر به نظر می رسند؛ اما در واقع از آسیب پذیری های سرور هدف سوءاستفاده می کند.
  • حملات سیل آسا: در حمله سیل آسا، منابع سرور با سیل عظیمی از ترافیک واقعی، مورد هدف قرار می گیرد.

1- حملات تقویت DNS یا DNS amplification

حمله تقویت DNS در واقع نوعی حمله DDoS است که روی یک سرور هدفمند انجام می شود. در این نوع از حمله، مهاجمان با ترافیک پاسخ DNS از سرورهای DNS باز و در دسترس عموم، برای حمله به یک هدف استفاده می کنند.

معمولاً عامل تهدیدکننده حمله را با ارسال یک درخواست جستجوی DNS به سرور DNS باز و عمومی آغاز می کند. سپس آدرس منبع را جعل می کند تا به آدرس هدف تبدیل شود. هنگامی که سرور DNS پاسخ رکورد DNS را برمی گرداند، این پاسخ به جای بازگشت به آدرس منبع، به هدف جدیدی ارسال می شود که مهاجم آن را کنترل می کند.

2- حملات ربودن DNS یا DNS hijacking

سه نوع حمله ربودن DNS وجود دارد:

  • در نوع اول، مهاجمان می توانند یک حساب ثبت کننده دامنه را مورد هدف قرار داده و نام سرور DNS شما را به یکی از آنها تغییر دهند.
  • در نوع دوم، مهاجمان می توانند رکورد A در آدرس IP دامنه شما را تغییر دهند تا به جای آدرس شما به آدرس آنها اشاره کند.
  • در نوع سوم، مهاجمان می توانند به روتر سازمان حمله کنند و سرور DNS را تغییر دهند. در نتیجه به طور خودکار، عملکرد هر دستگاهی که کاربران با آن وارد شبکه شما می شوند، مختل می شود.

در سال 2019، کارشناسان امنیتی Sea Turtle را کشف کردند، یک کمپین ربودن DNS با حمایت دولتی که سوابق DNS حداقل 40 سازمان در 13 کشور را دست کاری و جعل می کرد.

حمله ربودن DNS
حمله ربودن DNS

3- حملات تونل زنی DNS یا DNS Tunneling

منظور از تونل سازی DNS چیست؟ تونل زنی دی ان اس شامل رمزگذاری داده های برنامه ها یا پروتکل های دیگر در پرس و جوها و پاسخ های DNS است. معمولاً دارای محموله های داده ای است که می تواند سرور DNS را تصاحب کند و به مهاجمان اجازه می دهد سرور و برنامه ها را از راه دور مدیریت کنند.

یک تونل DNS اطلاعات را از طریق پروتکل DNS منتقل می کند که معمولاً آدرس های شبکه را حل می کند. درخواست های معمولی DNS فقط حاوی اطلاعات لازم برای برقراری ارتباط بین مشتری و سرور هستند. تونل سازی DNS یک رشته داده اضافی را در این مسیر وارد می کند.

این رشته اضافی، ارتباطی برقرار می کند که اکثر فیلترها، فایروال ها و نرم افزارهای ضبط بسته را دور می زند. همین موضوع تشخیص و ردیابی منشأ این نوع حمله را بسیار سخت می کند. تونل DNS می تواند فرمان و کنترل ایجاد کند یا داده ها را استخراج کند. در این روش، اطلاعات اغلب به قطعات کوچک تر تقسیم می شوند، به سراسر DNS منتقل می شوند و در انتهای دیگر سرهم می شوند.

حملات تونل زنی DNS
حملات تونل زنی DNS

4- حملات مسمومیت و مسمومیت حافظه پنهان با DNS یا DNS poisoning and cache poisoning

حملات مسمومیت DNS که با نام حملات جعل DNS و حملات مسمومیت حافظه پنهان DNS نیز شناخته می شود، از شکاف های امنیتی در پروتکل DNS برای هدایت ترافیک اینترنت به وب سایت های مخرب استفاده می کند. گاهی اوقات به این حملات، حملات انسان در میانه نیز گفته می شود.

در فرایند جست و جوی آدرس یک وب سایت، برای یافتن آدرس IP مرتبط با نام وب سایت، درخواست از یک سرور DNS محلی شروع می شود. سپس سرور DNS محلی از سرورهای اصلی صاحب آن دامنه پرس و جو می کند و از سرور، نام معتبر آن دامنه آدرس را می خواهد.

مسمومیت DNS زمانی اتفاق می افتد که یک عامل مخرب در این فرایند دخالت کند و پاسخ اشتباهی را ارائه کند. هنگامی که مرورگر فریب می خورد و فکر می کند که پاسخ درست به درخواست خود را دریافت کرده است، عامل مخرب می تواند ترافیک را به هر وب سایت جعلی که می خواهد، هدایت کند.

در حملات مسمومیت کش DNS، هنگامی که یک عامل مخرب یک پرس و جوی DNS را رهگیری می کند و به آن پاسخ نادرست می دهد، حل کننده DNS آن پاسخ را برای استفاده بعدی در حافظه پنهان ذخیره می کند. (بیش تر حل کننده های DNS حل کننده های کش هستند.) با ادامه استفاده از پاسخ اشتباه، این حمله شدیدتر و بدتر می شود.

مدت زمانی که ورودی های DNS در حافظه پنهان شما باقی می مانند به زمان زندگی (TTL) بستگی دارد. TTL یکی از تنظیمات سرور DNS است که به حافظه پنهان می گوید چه مدت باید رکوردهای DNS را برای یک سرور قانونی قبل از رفرش کردن جستجو، ذخیره کند.

در نوامبر 2020، محققان روش جدیدی را برای انجام مسمومیت حافظه پنهان به نام SAD DNS (مخفف Side-channel AttackeD DNS) کشف کردند. این روش به مهاجم اجازه می دهد تا از یک کانال جانبی برای تزریق یک رکورد DNS مخرب به حافظه پنهان DNS استفاده کند.

حملات مسمومیت و مسمومیت حافظه پنهان با DNS
حملات مسمومیت و مسمومیت حافظه پنهان با DNS

روش های جلوگیری از حملات DNS

در ادامه راه هایی که می تواند به شما کمک کند تا از سازمان خود در برابر حملات DNS محافظت کنید، با هم بررسی می کنیم:

1- برای جلوگیری از حملات DNS، کل معماری DNS خود را بشناسید.

اولین قدم در ایمن سازی یک شبکه، آگاهی از کل دارایی DNS شرکت شما است. اغلب، تیم های شبکه به دلیل انبوهی از سیلوهای DNS، مناطق یتیم یا IT سایه دار، دید کاملی نسبت به معماری DNS خود، ندارند.

2- DNS Resolver را خصوصی و محافظت شده نگه دارید.

دسترسی حل کننده DNS را فقط برای کاربران شبکه محدود کنید و هرگز آن را برای کاربران خارجی باز نگذارید. با این کار بازیگران خارجی نمی توانند حافظه پنهان شبکه را مسموم کنند.

3- دسترسی ادمین به DNS خود را سخت تر کنید.

احراز هویت چند عاملی را در حساب ثبت کننده دامنه خود فعال کنید و از یک سرویس قفل ثبت کننده برای درخواست مجوز قبل از تغییر رکوردهای DNS استفاده کنید.

4- DNS خود را در برابر مسمومیت کش پیکربندی کنید.

بخش امنیت را در نرم افزار DNS خود پیکربندی کنید تا بتوانید از سازمان در برابر مسمومیت حافظه پنهان محافظت کنید. با اضافه کردن گزینه تغییرپذیری به درخواست های خروجی، تهدید قبول نکردن یک پاسخ جعلی و پذیرفته شدن آن را دشوار کنید. برای مثال، شناسه پرس و جو را تصادفی کنید یا به جای پورت UDP 53 از یک درگاه منبع تصادفی استفاده کنید.

5- سرورهای DNS خود را به صورت ایمن مدیریت کنید.

سرورهای معتبر می توانند در داخل، با یک ارائه دهنده خدمات یا با کمک یک ثبت کننده دامنه میزبانی شوند. اگر مهارت و تخصص لازم برای میزبانی داخلی را دارید، می توانید کنترل کامل را داشته باشید. اگر مهارت و مقیاس لازم را ندارید، بهتر است مدیریت این بخش را برون سپاری کنید.

6- برنامه های کاربردی وب و APIهای خود را برای آسیب پذیری ها و حملات DNS آزمایش کنید.

برنامه هایی که به منظور بررسی آسیب پذیری ارائه شده اند، به طور خودکار برنامه ها و APIهای شما را در مقابل انواع آسیب پذیری ها از جمله مسائل امنیتی DNS اسکن می کنند.

جمع بندی

DNS روشی برای تفسیر و ترجمه آدرس های IP به اعداد قابل درک برای سرور است. کلاهبرداران اینترنتی از نقاط حساس و آسیب پذیر این فرایند استفاده می کنند تا با ارسال ترافیک بالا، به سایت حمله کرده و عملکرد آن را مختل کنند. یا اینکه اطلاعات کاربران را با هدایت آنها به سایت های جعلی به سرقت ببرند.

در این مقاله مهم ترین انواع حملات DNS مانند حملات DNS hijacking و DNS Tunneling را معرفی کردیم. در ادامه با ارائه راهکارهایی برای کاهش نقاط آسیب پذیری سیستم تلاش کردیم تا به شما کمک کنیم که تهدید حملات DNS در شبکه خود را به حداقل برسانید.

VMware workstation یکی از پرکاربردترین ابزارهای مجازی سازی در جهان است و یک ابزار مهم برای استفاده در فضای ابری خصوصی و عمومی برای مشاغل است.

این راهنما به شما نشان می دهد که چگونه از طریق VMware Workstation 16 یک ماشین مجازی (VM) بسازید. اگر نسخه قدیمی نرم افزار را دارید، روند اجرا یکسان است و به راحتی می توانید ماشین مجازی خود را ایجاد کنید.

نحوه ایجاد ماشین مجازی با استفاده از VMware Workstation

گام اول- نصب برنامه VMware Workstation

برنامه VMware workstation را روی دسکتاپ خود نصب کنید و مطابق تصویر زیر، بر روی دکمه Create a New Virtual Machine کلیک کنید.

گام اول- شروع نصب برنامه VMware Workstation

گام دوم- انتخاب تنظیمات برنامه

پس از کلیک کردن، یک پنجره پاپ آپ ظاهر می شود. در این مرحله باید تنظیمات برنامه را انتخاب کنید. این تنظیمات دو نوع معمولی و پیشرفته دارد. برای سرعت گرفتن مراحل نصب، تنظیمات Typical (معمول) را انتخاب کنید. بعد از نصب و انجام مراحل اصلی، می توانید مجددا تنظیمات برنامه را بنا به نیاز خودتان بهینه کنید.

گزینه Typical را انتخاب می کنیم و بر روی دکمه Next کلیک می کنیم تا تنظیمات توصیه شده انجام شود.

گام دوم- انتخاب تنظیمات برنامه

گام سوم- انتخاب سیستم عامل

در این مرحله، سیستم عاملی را انتخاب کنید که قرار است ماشین مجازی شما روی آن اجرا شود. یک پنجره جدید برای نصب سیستم عامل مهمان ظاهر می شود. فایل disc image نصب کننده (iso) را انتخاب کنید و روی دکمه “Browse” کلیک کنید.

گام سوم- انتخاب سیستم عامل

گام چهارم- انتخاب سیستم عامل مدنظر از لیست

VMware workstation به طور خودکار دایرکتوری را باز می کند که در آن disc images سیستم عامل ها ذخیره می شوند. ما فایل linux disc image را برای این آموزش انتخاب کردیم، اما شما می توانید هر کدام از مواردی که ترجیح می دهید را انتخاب کنید. پس از انتخاب فایل خود، روی دکمه Open کلیک کنید.

گام چهارم- انتخاب سیستم عامل مدنظر از لیست

گام پنجم

پس از انتخاب فایل disc image خود، installer نشان می دهد که نمی تواند سیستم عامل را شناسایی کند. موردی ندارد! سیستم عامل ما در مرحله بعد مشخص می شود، بنابراین پیام این مرحله را نادیده بگیرید و دکمه Next را کلیک کنید.

انتخاب دقیق سیستم عامل

گام ششم

حالا ما یک سیستم عامل را از لیست گزینه های موجود انتخاب می کنیم. برای این آموزش، ما گزینه زیر را انتخاب کردیم:

  • Guest operating system: Linux
  • Version: CentOS 7 64-bit
انتخاب دقیق جزئیات سیستم عامل
  • نکته: اگر disc image ویندوز دارید، Microsoft Windows را انتخاب کنید.
  • اگر می خواهید VMware ESXi را نصب کنید، VMware ESX را انتخاب کنید.
  • اگر سیستم عامل دیگری مانند Solaris دارید گزینه Other را انتخاب کنید.

گام هفتم

هنگامی که سیستم عامل و نسخه مهمان خود را انتخاب کردید، روی دکمه Next کلیک کنید.

مرحله آخر تعیین سیستم عامل ماشین مجازی

گام هشتم- نام گذاری ماشین مجازی

حالا ماشین مجازی خود را نام گذاری کرده و مکان آن را انتخاب می کنیم. هر نامی را که می خواهید برای ماشین مجازی خود انتخاب کنید. مکان پیش فرض، پوشه Documents است. ما ماشین مجازی خود را در پوشه ای به نام Virtual Machines ذخیره کردیم. روی دکمه Next کلیک کنید.

گام هشتم- نام گذاری ماشین مجازی در VMware Workstation

گام نهم- انتخاب ظرفیت ماشین مجازی در VMware Workstation

ظرفیت فضای دیسک را برای ماشین مجازی خود مشخص کنید. فضایی که برای VM خود اختصاص می دهید به شما بستگی دارد. از آنجایی که ما از CentOS 7 استفاده می کنیم، با 20 گیگابایت توصیه شده پیش رفتیم.

انتخاب کنید که آیا می خواهید دیسک مجازی خود را به صورت یک فایل ذخیره کنید یا به چندین فایل تقسیم کنید. یک فایل همه چیز را در یک مکان خواهد داشت، اما چندین فایل در صورت لزوم جابه جایی آن را آسان تر می ‌کند.

بعد از اینکه انتخاب های خود را انجام دادید روی Next کلیک کنید.

گام نهم- انتخاب ظرفیت ماشین مجازی در VMware Workstation

گام دهم- بررسی نهایی تنظیمات اعمال شده بر VMware Workstation

یک پنجره پاپ آپ نهایی نشان داده می شود که ماشین مجازی شما آماده ایجاد است. در این پنجره تنظیماتی را که انتخاب کرده اید به شما نشان داده می شود، بررسی کنید که همه چیز درست است؟ اگر مشکلی وجود دارد، روی دکمه برگشت کلیک کنید و تغییرات خود را انجام دهید. اگر همه چیز درست است، روی Finish کلیک کنید.

گام دهم- بررسی نهایی تنظیمات اعمال شده بر VMware Workstation

ماشین مجازی شما ایجاد شد

ماشین مجازی شما با موفقیت ایجاد شده است و در داشبورد VMware Workstation قابل دسترسی است.

اتمام مراحل ساخت ماشین مجازی با VMware Workstation

سخن نهایی

ایجاد یک ماشین مجازی با استفاده از VMware Workstation یک فرآیند ساده است. استفاده از این روش، یک راه حلی عالی برای اجرای چندین پروژه با استفاده از سیستم عامل های مختلف در یک محیط کاری است. در این مقاله ما نحوه ایجاد سیستم عامل مجازی لینوکس با استفاده از VMware Workstation را آموزش دادیم. شما می توانید انواع سیستم عامل های دیگر از جمله ویندوز را با همین آموزش به صورت VM بر روی VMware Workstation نصب کنید.

نرخ پرش (Bounce Rate) در سایت ها فاکتور مهمی است؛ زیرا به شما می گوید افرادی که وارد سایتتان شده اند چقدر با سایت و محتوای شما ارتباط برقرار کرده اند و به طور کلی نشان دهنده تجربه کاربری است.

Bounce Rate زمانی محاسبه می شود که شخصی از یک صفحه در وب سایت شما بازدید کند و قبل از ترک آن صفحه، هیچ کاری در صفحه انجام ندهد. به طور دقیق تر، نرخ پرش یک وب سایت تعداد بازدیدکنندگانی را که بدون انجام عمل خاصی مانند خرید، پر کردن یک فرم یا کلیک کردن روی یک لینک، صفحه را ترک می کنند، اندازه می گیرد.

اگر یک دیجیتال مارکتر هستید، درک مفهوم و عملکرد نرخ پرش و نحوه تاثیر آن بر استراتژی بازاریابی دیجیتالتان بسیار مهم است. به عنوان مثال، نرخ پرش بد ممکن است نشان دهنده مشکلات فنی سئو باشد، مثلا زمان بارگذاری صفحه سایت بسیار کند است.

در ادامه این مقاله، راه هایی برای بهبود نرخ پرش و کسب رتبه ارگانیک بهتر در موتورهای جستجو را به شما آموزش می دهیم.

نرخ پرش خوب چیست؟

برای اینکه منظور از نرخ پرش خوب را بفهمید باید در ابتدا تفاوت بین Bounce Rate بالا و پایین را درک کنید.

  • نرخ پرش بالا به این معنی است که مدت زمان کلی نشست بازدیدکننده در صفحه کوتاه است. کاربران از یک صفحه در سایت شما بازدید می کنند و آنجا را ترک می کنند.
  • نرخ پرش پایین به این معنی است که بازدیدکنندگان در یک صفحه مدت زمان زیادی می گذرانند و روی لینک های موجود کلیک می کنند.

Bounce Rate بالا همیشه چیز بدی نیست. نرخ پرش خوب و نرخ پرش بد اصطلاحات نسبی هستند که تعریف آن ها می تواند بر اساس معیارهای مختلف از جمله معیارهای ذهنی تغییر کند.

به عنوان مثال، طبق گفته گوگل:

اگر موفقیت سایت شما به این بستگی دارد که کاربران بیش از یک صفحه را مشاهده کنند، بله، نرخ پرش بالا بد است. از طرف دیگر، اگر یک سایت تک صفحه ای مانند وبلاگ یا انواع دیگری از این صفحات دارید، نرخ پرش بالا در آن ها کاملا طبیعی است.

یکی دیگر از موارد مهم این است که به ساختار سایت تان توجه کنید. برای مثال یک سایت فروشگاه آنلاین را در نظر بگیرید. صفحه اصلی سایت ممکن است بالاترین Bounce Rate را در بین صفحات دیگر سایت داشته باشد، زیرا می خواهید بازدیدکنندگان به سمت صفحات فرود هدایت شوند؛ جایی که می توانند خرید انجام دهند.

بنابراین، Bounce Rate خوب چیست؟ نرخ پرش بین 56% تا 70% در سطح بالایی قرار دارد، اگر چه می ‌تواند دلیل خاصی برای این درصد وجود داشته باشد. 41% تا 55% به عنوان نرخ پرش متوسط در نظر گرفته می ‌شود. Bounce Rate بهینه در محدوده 26 تا 40 درصد خواهد بود.

به راحتی می توانید با استفاده از ابزار تجزیه و تحلیل ترافیک مانند گوگل آنالیتیکس، نرخ پرش صفحه را بررسی کنید. این ابزار همچنین میانگین زمان بازدید از صفحه، تعداد بازدید از صفحه و تعداد کل بازدیدکنندگان منحصر به فرد (unique) را نشان می دهد.

گوگل آنالیتیکس

چگونه نرخ پرش را کاهش دهیم؟

اگر می خواهید Bounce Rate خود را کاهش دهید، باید بررسی کنید که چه عاملی بر نرخ پرش شما تأثیر منفی گذاشته است. برخی از مهم ترین مواردی که بانس ریت را افزایش می دهند عبارتند از:

  • سرعت پایین صفحه
  • Pop-ups
  • پلاگین های غیر ضروری
  • کاربری ضعیف
  • برچسب های عنوان و توضیحات متا که به درستی بهینه نشده اند.
  • صفحات خالی و خطاهای فنی
  • محتوای با کیفیت پایین
  • صفحاتی که سازگار با موبایل نیستند.
  • راه اندازی نادرست Google Analytics

بنابراین، برای کاهش Bounce Rate، چندین کار وجود دارد که می توانید انجام دهید. در اینجا به چند مورد از مهمترین آن ها اشاره می کنیم:

صفحاتی که بیش ترین خروجی را دارند بررسی کنید.

در Google Analytics، به مسیر Behavior > Site Content > Exit Pages بروید تا صفحاتی را که بیش ترین حجم خروجی دارند را بیابید. با این کار صفحاتی که افراد اغلب سایت شما را رها می کنند نشان داده می شود و به شما اطلاع می دهد که چه کسی مستقیماً در یک صفحه خروجی قرار می گیرد یا از صفحه دیگری در سایت می آید. هر دو نوع اطلاعات به شما کمک می کند تا تغییراتی را برای بهبود Bounce Rate خود ایجاد کنید.

تجزیه و تحلیل درون صفحه ای را مرور کنید.

با گوگل آنالیتیکس می توانید مشکلات پرش و خروج را در سطوح مختلف بررسی کنید. گزارش “All Pages” نرخ پرش را برای صفحات جداگانه ارائه می دهد، در حالی که گزارش “Audience Overview” نرخ پرش کلی را برای کل سایت شما ارائه می دهد.

بررسی زمان در سایت

برای درک داده‌ های نرخ پرش خود، باید آن را با معیارهای دیگر مقایسه کنید. به عنوان مثال، می توان آن را با معیار زمان در سایت مقایسه کرد. این کار به شما کمک می کند تشخیص بدهید که آیا مشکل در سراسر سایت است یا فقط در یک صفحه خاص است. اگر صفحه وبلاگی با نرخ پرش بالا و زمان کم در آمار سایت دارید، می دانید که محتوای وبلاگ تان، کار خود را به درستی انجام نمی دهد.

از A/B Testing استفاده کنید.

A/B TEST

اگر برای بهبود سایت تان استراتژی هایی را به کار برده اید، A/B Testing یکی از راه های عالی برای این است که ببینید کدام یک از استراتژی هایتان بهتر کار می کند.

ممکن است دو صفحه فروش متفاوت برای یک محصول داشته باشید – صفحه A و صفحه B – با طراحی و فراخوان برای اقدام (CTA) مختلف. اجرای تست A/B به این معنی است که یک صفحه را به نیمی از بازدیدکنندگان خود و صفحه دوم را به نیمی دیگر نشان می دهید. نتایج باید نشان دهد که کدام صفحه بازدیدکنندگان را برای مدت طولانی تری در سایت شما نگه می دارد.

بهبود نرخ پرش با بهینه سازی صفحات برای موبایل

با افزایش تعداد افرادی که از طریق دستگاه های تلفن همراه به وب دسترسی پیدا می کنند، گوگل کاربران موبایل را در اولویت قرار می دهد تا سایت شما برای این نوع ترافیک بهینه شود.

با یک طراحی خوب زمان بارگذاری صفحه در گوشی پایین می آید. در صورتی که زمان لود شدن صفحات زیاد طول بکشد، کاربران به سرعت از آن خارج و به سراغ سایت های دیگر می روند. با کاهش زمان لودینگ سایت، می توانید کاربران بیش تری را در سایت خود نگه دارید.

خواندن صفحات را آسان تر کنید.

نوع نمایش محتوا در صفحه، در جلب توجه خواننده یا مخاطب تاثیر زیادی دارد. برای مثال در بخش محتوای وبلاگ، با استفاده بیش تر از فضای سفید، اندازه فونت بزرگتر، عنوان های فرعی برای جدا کردن بلوک های محتوا و نوشتن پاراگراف های کوچکتر و آسان تر، صفحه جذاب تر و خواناتر می شود.

از CTA های مناسب در مکان مناسب استفاده کنید.

کال تو اکشن

اگر محتوای قوی ای دارید، باید به خوبی بررسی کنید که چه کال تو اکشنی را در صفحه خود قرار دهید تا کاربران را ترغیب به اقدام کند.

تعداد زیاد CTA می تواند کاربران را گیج کند. قرار دادن دکمه CTA روی صفحه، رنگ، انتخاب متن و اندازه آن بسیار مهم است. به عنوان مثال، اپل پیشنهاد می کند دکمه های CTA حداقل 44 پیکسل ارتفاع داشته باشند.

توضیحات متا خود را اصلاح کنید

اگر عنوان متا، توضیحات متا و URL صفحه شما با آنچه در صفحه وبتان ارائه می دهید مطابقت نداشته باشد، نرخ پرش بالا می رود!

کلمات کلیدی هدف باید در توضیحات متا گنجانده شوند. با این کار، کاربران متقاعد می شوند تا وارد صفحه شما شوند.

کلمات کلیدی با ترافیک بالا را هدف قرار دهید.

کلمه کلیدی فقط یک کلمه کلیدی نیست. برخی از کلمات کلیدی ارزش بالاتری نسبت به بقیه دارند. بسته به استراتژی فروش شما، کلمات کلیدی تان می توانند متفاوت باشند. اگر کلمه کلیدی را انتخاب می کنید که ترافیک را به سایت شما هدایت می کند، باید با محتوای مناسب آن را پوشش دهید.

از SEO برای بهبود نرخ پرش صفحات سایت خود استفاده کنید.

نرخ پرش یک عامل مهم رتبه بندی است و معیار مهمی برای آگاهی از سلامت سایت است. برای کاهش Bounce Rate و حفظ ترافیک در سایت، کافی است سایت خود را با اصول سئو بررسی کنید و مشکلات فنی را رفع کنید؛ تا کاربران زمان بیش تری را در صفحات سایت شما بگذرانند.

اگر صاحب یک ویندوز VPS باشید و مجبور شوید در شرایطی که فقط به یک دستگاه اندرویدی دسترسی دارید، با سرور خصوصی مجازی خود ارتباط برقرار کنید، چه کاری انجام می دهید؟ با استفاده از فناوری RDP و از طریق یک دستگاه اندرویدی، می توانید به سرور VPS خود متصل شوید. در این مقاله قصد داریم تا مراحل لازم برای پیکربندی و تنظیم کامل فرایند ریموت به سرور با اندروید را به شما آموزش دهیم. با ما همراه باشید.

چرا یادگیری قابلیت ریموت به سرور با اندروید اهمیت دارد؟

همیشه این امکان وجود ندارد که اعضای یک سازمان، رایانه شخصی خود را همه جا با خود حمل کنند. در چنین شرایطی امکان دسترسی به رایانه از راه دور یک نیاز ضروری است. از طرفی از سال 2020 و با شیوع کرونا، شرکت ها ناچار شدند که امکانات لازم برای دور کاری کارمندان خود را فراهم کنند و دسترسی ریموت به رایانه، به یکی از اولویت های هر سازمان تبدیل شد.

معمولاً بسیاری از افراد در هر زمانی به یک گوشی اندرویدی دسترسی دارند. این سیستم عامل تقریباً تمام جنبه های کاری دسکتاپ یا لپ تاپ را پوشش داده است. با وجود یک برنامه ریموت سرور با اندروید حتی زمانی که هیچ دسترسی به سیستم های شرکت یا لپ تاپ شخصی خود ندارید، می توانید به کارهای مهم خود رسیدگی کنید.

RDP چیست؟

برای اتصال به VPS ویندوز باید از RDP یا پروتکل ریموت دسکتاپ از راه دور استفاده کنید. یکی از نرم افزارهای تخصصی مایکروسافت، RDP است که به شما کمک تا از راه دور و با استفاده از اینترنت، دستگاه ویندوز را کنترل کنید. اگر قصد دارید از RDP استفاده کنید و به دستگاه ساخته شده شرکت مایکروسافت دسترسی ندارید، ابتدا باید نرم افزار آن را روی دستگاه اندرویدی خود نصب کنید. مایکروسافت برای اکثر سیستم عامل ها برنامه های رسمی ارائه می دهد، تا کاربران کمتر در معرض خطر بدافزارها قرار بگیرند.

بعد از فعال شدن سرور VPS ویندوز، زمانی که برای اولین بار می خواهید با استفاده از اندروید از راه دور به سرور دسترسی پیدا کنید، حدود 15 تا 40 دقیقه طول می کشد تا به سرور VPS متصل شوید.

راهنمای نهایی نحوه اتصال به ویندوز VPS از طریق RDP در اندروید

همان طور که گفتیم، Remote Desktop Protocol یا به اختصار RDP به نرم افزارهای گفته می شود که ارتباط آسانی بین دستگاه های ویندوزی و هر نوع سیستم عامل دیگری فراهم می کنند.

یکی از RDPهای معروف و کاربردی، برنامه Microsoft Remote Desktop است که در فروشگاه Google Play در دسترس عموم قرار دارد. در ادامه با بررسی چند مرحله ساده، روش نصب و راه اندازی این برنامه را بررسی خواهیم کرد.

مرحله اول: برنامه Microsoft Remote Desktop را از گوگل پلی دانلود کنید.

مهم ترین نکته در دانلود یک برنامه، دانلود کردن آن از یک منبع معتبر است. وب سایت یا اپلیکیشن گوگل پلی استور می تواند انتخاب خوبی برای دانلود اپلیکیشن های Remote Desktop باشد.

مرحله دوم: برنامه دانلود شده را باز کنید.

بعد از باز کردن برنامه، مطابق تصویر زیر عبارت ” It is lonely here ” را روی صفحه خواهید دید. برای رفتن به مرحله بعدی کافی است روی دکمه مثبت یا “+” کلیک کنید.

اتصال به دسکتاپ با اندروید
مطابق تصویر بر روی دکمه “+” کلیک کنید.

مرحله سوم: یک اتصال از راه دور ایجاد کنید.

“Remote Desktop” را مطابق تصویر زیر اضافه کنید یا روی دکمه Desktop (ردیف اول) کلیک کرده و مرحله بعدی را دنبال کنید.

اتصال به دسکتاپ با اندروید 2

مرحله چهارم: اعتبارنامه را وارد کنید.

در این مرحله پنجره ای مانند تصویر زیر را مشاهده خواهید کرد. شما باید آدرس IP سرور VPS ویندوز خود را در قسمت PC name وارد کنید. پس از آن، می توانید اطلاعات کاربری خود را در قسمت حساب کاربری وارد کنید. به طور پیش فرض در قسمت نام کاربری، عبارت ” enter every time” نوشته شده است. اگر نگرانی امنیتی ندارید، می توانید اطلاعات حساب کاربری خود را ذخیره کنید. چون در مرحله بعد نیز به آن نیاز خواهید داشت.

وارد کردن آدرس IP سرور VPS
آدرس IP سرور VPS و اطلاعات حساب کاربری تان را وارد کرده و save را بزنید.

مرحله پنجم: سرور VPS خود را باز کنید.

پس از ذخیره اطلاعات کاربری، آیکون دسکتاپ خود را در صفحه اصلی برنامه خواهید دید. مانند تصویر زیر روی نماد دسکتاپ ضربه بزنید و مراحل بعدی را دنبال کنید.

باز شدن تصویر دسکتاپ در اندروید

نکته: بعد از ضربه زدن بر روی RDP ذخیره شده، پنجره احراز هویت را مشاهده خواهید کرد. قبل از ورود به صفحه احراز هویت، اگر اطلاعات حساب کاربری خود را در مرحله 4 ذخیره نکرده اید، باید این اطلاعات را دوباره وارد کنید.

مرحله ششم: پیغام احراز هویت را تأیید کنید.

تفاوتی ندارد که اطلاعات کاربری خود را ذخیره کرده اید یا نه، در این مرحله مانند تصویر زیر یک صفحه احراز هویت برای شما باز می شود. بعد از فعال کردن تیک گزینه عدم نمایش دوباره ابن پیام، روی connect ضربه بزنید.

زدن تیک تیک گزینه عدم نمایش دوباره ابن پیام در فرایند ریموت به سرور با اندروید
اگر می خواهید برای دفعات بعدی نیاز به احراز هویت نداشته باشید، تیک گزینه عدم نمایش دوباره ابن پیام را بزنید.

در نهایت ویندوز VPS شما روی صفحه ظاهر می شود.

نمایش ویندوز VPS روی صفحه دستگاه اندرویدی در ریموت به سرور با اندروید
نمایش ویندوز VPS روی صفحه دستگاه اندرویدی

جمع بندی

در این مقاله ابتدا با بیان دلایلی مانند افزایش دورکاری و در دسترس نبودن همیشگی رایانه، اهمیت یادگیری اتصال ریموت اندروید به ویندوز را بررسی کردیم. سپس با تعریف RDP به عنوان نرم افزار واسط میان سرور و دستگاه اندرویدی مانند ریموت دسکتاپ به سرور، به شما آموزش دادیم که چطور از طریق برنامه Microsoft Remote Desktop از راه دور به سیستم خود دسترسی پیدا کنید.

هنگام نصب افزونه‌ها و تم‌های سفارشی ممکن است در پیشخوان وردپرس با محدودیت های مختلفی مواجه شوید و خطاهای رایج زیر را مشاهده کنید. برای رفع هر یک از این خطاها می توانید به ویرایش فایل php.ini در وردپرس بپردازید و تنظیمات را به صورت دلخواه تغییر دهید.

upload_max_filesize
post_max_size
memory_limit
file_uploads
max_execution_time

فایل php.ini یک فایل ویژه برای PHP است. در واقع جایی است که می توانید تنظیمات PHP را در آن انجام دهید. سرور از قبل با تنظیمات استاندارد برای PHP پیکربندی شده و نسخه مناسب PHP در آن نصب است و سایت شما به طور پیش فرض از آن استفاده می کند. اما با این حال در صورت نیاز می توانید نسخه PHP را ارتقا دهید.

تنظیماتی که در فایل php.ini قابل ویرایش است، شامل میزان حداکثر حجم آپلود فایل در هاست، حداکثر زمان ارسال درخواست به سایت و… است. برای تغییر هر یک از این مواردی که گفته شد، به ویرایش فایل php.ini در وردپرس نیاز است و باید محل آن در هاست را بدانید.

ویرایش فایل php.ini در وردپرس

زمان مورد نیاز: 2 minutes.

برای به روز رسانی یا ویرایش این فایل مراحل زیر را انجام بدهید:

  1. وارد cPanel شوید .

    با استفاده از یوزرنیم و پسورد خود، به کنترل پنل cPanel وارد شوید.

  2. به File Manager بروید.

    ویرایش فایل php.ini

  3. public_html را انتخاب کنید.

    ویرایش فایل php.ini

  4. از دکمه +File برای ایجاد یک فایل جدید استفاده کنید و آن را php.ini بنامید.

    ویرایش فایل php.ini

  5. در این مرحله می توانید به ویرایش فایل php.ini که ایجاد کرده اید بپردازید. کافی است فایل را باز کنید و ویرایش های لازم را انجام دهید.

    ویرایش فایل php.ini

موارد زیر از مهم ترین کدهای مورد نیازی هستند که می توانید در فایل php.ini تغییر دهید.

upload_max_filesize = 64M
post_max_size = 32M
memory_limit = 192M
max_input_vars = 3000
max_execution_time = 180

به عنوان مثال در خط اول این کدها، حداکثر حجم فایل های قابل آپلود در سایت 64 مگابایت در نظر گرفته شده است. اگر در اینجا به جای 64M از 128M استفاده کنیم، ما در واقع فایل های با حجم بیشتر از 64 مگابایت را نیز می توانیم در سایت آپلود کنیم. در غیر اینصورت در هنگام آپلود، با خطای وردپرس روبرو می شویم.

در حال حاضر دو نوع آدرس IP وجود دارد؛ IPv4 یا پروتکل اینترنت نسخه 4 و IPv6 یا پروتکل اینترنت نسخه 6. IPv6. آی پی ورژن 6 نسخه جدیدتر پروتکل اینترنت است که از نظر پیچیدگی و کارایی بسیار بهتر از IPv4 است. اما وقتی در حال کار یا بازی هستیم، کدام یک سریع تر عمل می کند؟ در ادامه با ما همراه باشید تا با هم پاسخ این سؤال را بررسی کنیم و به مقایسه IPv4 و IPv6 بپردازیم.

آدرس IP چیست؟

پروتکل اینترنت (IP) یکی از مهم ترین پروتکل های ارتباطی در مجموعه پروتکل های اینترنت (IPS) است که فرمت فنی طرح آدرس دهی و بسته ها را مشخص می کند. برای ارسال داده از یک رایانه به رایانه دیگر از طریق وب، یک بسته داده که حاوی آدرس های IP هر دو دستگاه است، باید در سراسر شبکه منتقل شود.

 IP (Internet Protocol) یک شناسه و یک برچسب عددی است که به دستگاه های متصل به شبکه ای که با استفاده از پروتکل IP ارتباط برقرار می کنند، اختصاص داده می شود. با این کار دستگاه های موجود در شبکه به طور منحصر به فرد شناسایی می شوند. آدرس IP را شماره IP یا آدرس اینترنتی نیز می نامند.

اکثر شبکه ها IP را با یک TCP (پروتکل کنترل انتقال) ترکیب می کنند. همچنین امکان ایجاد ارتباط مجازی بین مقصد و منبع را فراهم می کند.

IPv4 چیست و چه ویژگی هایی دارد؟

IPv4 چهارمین نسخه IP است که قوانینی را برای عملکرد شبکه های کامپیوتری بر اساس اصل تبادل بسته ایجاد می کند. این نسخه می تواند دستگاه های متصل به شبکه را از طریق یک سیستم آدرس دهی و به طور منحصر به فرد شناسایی کند. هر زمان که دستگاهی (سوئیچ، رایانه شخصی یا دستگاه های دیگر) به اینترنت دسترسی پیدا می کند، یک آدرس IP منحصر به فرد و عددی مانند 192.149.252.76 مطابق شکل زیر به آن اختصاص داده می شود.

آی پی ورژن 4
آی پی ورژن 4 از یک طرح آدرس 32 بیتی استفاده می کند.

 IPv4 از یک طرح آدرس 32 بیتی استفاده می کند که امکان ذخیره سازی 2^32 آدرس (4.19 میلیارد آدرس) را فراهم می کند. افزایش روزافزون کاربران نهایی متصل به اینترنت، منجر به فرسودگی آدرس های IPv4 می شود. به همین دلیل است که سیستم آدرس دهی اینترنتی جدید یا IPv6، برای رفع نیاز به آدرس های اینترنتی بیش تر، به کار گرفته شده اند.

ویژگی های IPv4 به شرح زیر است:

  • یک پروتکل بدون اتصال است.
  • اجازه ایجاد یک لایه ارتباط مجازی ساده بر روی دستگاه های متنوع را می دهد.
  • به حافظه کمتری نیاز دارد.
  • به سهولت آدرس ها را در حافظه خود نگه می دارد.
  • این پروتکل قبلاً توسط میلیون ها دستگاه پشتیبانی شده است.
  • کتابخانه های ویدئویی و کنفرانس ها را ارائه می دهد.

IPv6 چیست و چه ویژگی هایی دارد؟

IPv6 (پروتکل اینترنت نسخه 6) در سال 1999 به دلیل تقاضا برای آدرس های IP بیش تر، به کار گرفته شد. این نسخه هم اجازه می دهد تا ارتباطات و انتقال داده ها از طریق یک شبکه انجام شود. IPv6 یک آدرس آی پی 128 بیتی است که در مجموع از 2^128 آدرس اینترنتی پشتیبانی می کند.

استفاده از IPv6 نه تنها مشکل محدود بودن تعداد آدرس های شبکه را حل می کند، بلکه موانع موجود در دسترسی دستگاه های چندگانه برای اتصال به اینترنت را نیز برطرف می کند. یک آدرس IPv6 می تواند به این صورت نوشته شود: 3ffe:1900:fe21:4545:0000:0000:0000:0000

آی پی ورژن 6
IPv6 یک آدرس آی پی 128 بیتی است.

ویژگی های 6IPv به شرح زیر است:

  • مسیریابی زیرساختی و آدرس دهی سلسله مراتبی
  • پیکربندی Stateful و Stateless
  • پشتیبانی از کیفیت خدمات (QoS)
  • یک پروتکل ایده آل برای تعامل گره همسایه

مقایسه IPv6 و IPv4

IPv4 و IPv6 هر دو آدرس هایی هستند که برای شناسایی دستگاه های متصل به شبکه استفاده می شوند. آنها در اصل یکسان هستند اما روش کار متفاوتی دارند. در ادامه تفاوت های اصلی بین IPv4 و IPv6 را بررسی می کنیم.

ویژگیIPv4IPv6
روش آدرس دهییک آدرس عددی است که بیت های باینری آن با یک نقطه (.) از هم جدا می شوند.یک آدرس الفبایی است که بیت های باینری آن با یک دونقطه (:) از هم جدا شده اند و حاوی هگزادسیمال است.
نوع آدرس دهیUnicast, broadcast و multicastUnicast، Multicast و anycast
آدرس ماسکآدرس ماسک برای شبکه تعیین شده از بخش میزبان استفاده می شود.آدرس ماسک استفاده نمی شود.
تعداد فیلدهای هدر128
طول فیلدهای هدر2040
چک سامفیلد چک سام دارد.فیلد چک سام ندارد.
تعداد کلاس هاکلاس A تا Eتعداد نامحدود آدرس IP
پیکربندیآدرس های IP و مسیرها باید اختصاص داده شوند.بسته به عملکردهای مورد نیاز، پیکربندی اختیاری است.
VLSMپشتیبانی می کند.پشتیبانی نمی کند.
فرگمنتیشنبا ارسال و فوروارد کردن مسیرها انجام می شود.فرستنده انجام می دهد.
پروتکل اطلاعات مسیریابیتوسط دیمون روت شده پشتیبانی می شود.از RIP پشتیبانی نمی کند. از مسیرهای ثابت استفاده می کند.
تنظیمات شبکهبه صورت دستی یا با استفاده از انجام DHCP می شود.به صورت خودکار پیکربندی می شود.
SNMPSNMP پروتکلی است که برای مدیریت سیستم استفاده می شود.SNMP از IPv6 پشتیبانی نمی کند.
پویایی و قابلیت کار با دستگاه های مختلفتوپولوژی های شبکه نسبتاً محدودی که به سمت آنها حرکت می کنند، پویایی و قابلیت های تعاملی را محدود می کنند.قابلیت های متقابل و پویایی را فراهم می کند که در دستگاه های شبکه تعبیه شده است.
رکوردهای DNSرکوردهای اشاره گر (PTR)، دامنه DNS IN-ADDR.ARPAرکوردهای اشاره گر (PTR)، دامنه DNS IP6.ARPA
وضوح IP به MACپخش ARPدرخواست همسایه چندپخشی
مپینگاز ARP (پروتکل رزولوشن آدرس) برای نگاشت به آدرس MAC استفاده می کند.از NDP (پروتکل کشف همسایه) برای نگاشت به آدرس MAC استفاده می کند.
کیفیت خدمات (QoS)QoS به شما اجازه می دهد اولویت و پهنای باند بسته را برای برنامه های TCP/IP درخواست کنید.در حال حاضر، اجرای QoS IBM i از IPv6 پشتیبانی نمی کند.

مزایای IPv6 در مقایسه با IPv4

عملکرد

تفاوت اصلی بین IPv4 و IPv6 اندازه آدرس های IP است. IPv4 یک آدرس 32 بیتی است، در حالی که IPv6 یک آدرس هگزا دسیمال 128 بیتی است تا نیاز آدرس های بزرگ تر را برطرف کند. IPv6 فضای آدرس بزرگی را فراهم می کند اما IPv4 فقط یک هدر ساده دارد.

تخمین زده می شود که x10^18 4 آدرس IPv6 در هر مترمربع در سطح زمین وجود دارد، به طوری که این آدرس ها در آینده نزدیک تمام نخواهد شد. کدگذاری آدرس های IPv6 از سلسله مراتبی مشابه CIDR استفاده می کند که مسیریابی را ساده می کند.

فرمت هدر IP: پهنای باند هدر را کاهش می دهد.

برخی از دامنه های اضافی در قالب هدر IPv4 وجود دارند یا حذف شده اند یا به عنوان سرصفحه های توسعه یافته در آدرس های IPv6 فهرست شده اند. اگرچه اندازه هدر IP آدرس IPv6 چهار برابر بزرگ تر از آدرس IPv4 است، اما هدرهای IPv6 فقط 2 برابر IPv4 هستند. این موضوع سربار پردازش بسته و پهنای باند هدر را تا حد زیادی کاهش می دهد و باعث سریع تر شدن بارگذاری ها می شود.

پشتیبانی از گزینه ها و بهبود عملکرد مسیریابی

در مقایسه IPv4 و IPv6 می توان به بررسی عملکرد مسیریابی پرداخت. گزینه های IPv4 در هدر قرار می گیرند در حالی که IPv6 در یک هدر جداگانه و توسعه یافته قرار می گیرد. تا زمانی که روتر را مشخص نشود، هدر پردازش نمی شود. این موضوع عملکرد مسیریابی را تا حد زیادی بهبود می بخشد.

از طرفی IPv6 الزامات سختگیرانه برای طول گزینه را کاهش داده است (تا 40 بایت برای گزینه های IPv4) و هر زمان که به آن نیاز داشته باشید، گزینه های جدیدی معرفی خواهند شد. بسیاری از ویژگی های جدید IPV6 توسط گزینه هایی مانند پشتیبانی از امنیت لایه IP (IPSEC)، جامبوگرام، IP موبایل و… ارائه می شود.

تفاوت IPv4 , IPv6
در IPv6 تا زمانی که روتر مشخص نشود، هدر پردازش نمی شود. این موضوع عملکرد مسیریابی را تا حد زیادی بهبود می بخشد.

شبکه ایمن تر و محرمانه تر

امنیت پروتکل اینترنت (IPSec) در IPv4 اختیاری است یا به پشتیبانی پرداخت نیاز دارد. در حالی که IPSec یک گزینه ضروری برای IPv6 است. علاوه بر این، تأیید هویت و سازگاری داده ها به IPv6 اضافه شده است که امنیت و محرمانه بودن شبکه شما را تا حد زیادی افزایش می دهد.

سرعت بیش تر و عدم وجود NAT

در مقایسه IPv4 و IPv6 می توان به مبحث سرعت پرداخت. وقتی صحبت از سرعت IPv4 در مقابل IPv6 می شود، عموماً افراد تصور می کنند که IPv6 به دلیل عدم ترجمه آدرس شبکه (NAT) سریع تر است. اما دلیل اصلی آن این است که اپراتورها نمی توانند آدرس های IPv4 منحصربه فردی را برای همه مشترکین ارائه کنند (زیرا برای رفت و آمد کافی نیست). Akamai که یک شرکت ارائه دهنده خدمات وب و فضای ابری است، سرعت IPv6 را در مقابل IPv4 اندازه گیری کرد. آنها دریافتند که سایت ها در IPv6 در مقایسه با IPv4، 5 درصد سریع تر در میانه و 15 درصد سریع تر برای صدک 95 درصد بارگیری می شوند. این یعنی اگر به دنبال سرعت بالا هستند، IPv6 انتخاب بهتری است.

عبور از IPv4 به سمت IPv6 یک مرحله اجتناب ناپذیر است!

بر اساس آنچه تا کنون بیان کردیم، وجود IPv6 برای سلامت اینترنت در طولانی مدت بسیار اهمیت دارد. تغییر از IPv4 به IPv6 مجموعه بسیار بزرگ تری از آدرس های IP را در اختیار اینترنت قرار می دهد. از طرفی این انتقال باید به هر دستگاهی اجازه دهد تا آدرس IP عمومی خود را داشته باشد، نه اینکه پشت روتر NAT پنهان شود.

 IPv4 و IPv6 در حال حاضر با هم وجود دارند، اما به گونه ای طراحی نشده اند که قابلیت همکاری داشته باشند. به دلیل هزینه و مسائل مربوط به سازگاری IPv6، احتمالاً IPv4 همچنان وجود خواهد داشت، اما در نهایت، آدرس های IPv6 به یک قاعده کلی تبدیل خواهند شد.

لایت اسپید یا LiteSpeed Web Server (LSWS) یک وب سرور اختصاصی و سبک است که به سرعت و مقیاس پذیری بالا شناخته می شود. این وب سرور محبوب توانایی بالایی در حفظ امنیت سرور دارد و می تواند از حملات DDOS جلوگیری کند.

اگر شما هم به دنبال یک وب سرور همه فن حریف هستید، برای آشنایی با یکی از بهترین وب سرورهای موجود، در ادامه مقاله با ما همراه باشید.

چرا وب سرور لایت اسپید مهم است و چطور کار می کند؟

مشکل اصلی کسب و کارها، عملکرد کند وب سایت شان است. وب سایتی که صفحات آن با سرعت پایینی آپلود می شود و تجربه کاربری ضعیفی در ذهن مخاطب به جا می گذارد. این مشکل مستقیماً به وب سرور برمی گردد. این وب سرور است که هنگام میزبانی از وب سایت، با سرور تعامل می کند و تصمیم می گیرد که صفحات وب سایت چطور بارگذاری شوند. LiteSpeed مشکل سرعت سایت را به خوبی حل کرده است.

از طرفی وب سرور لایت اسپید کاملاً با وب سرور آپاچی سازگار است و از پیکربندی مشابهی استفاده می کند. در نتیجه می توانید بدون هیچ گونه مشکل و بدون نیاز به هیچ تغییری در برنامه های کاربردی یا سیستم عامل فعلی، وب سرور خود را از آپاچی به LiteSpeed تغییر دهید.

LiteSpeed همان طور که از نامش پیداست، یک سرور سبک وزن و کارآمد است که بدون درگیر کردن بخش زیادی از حافظه و CPU، عملکرد و امنیت بسیار خوبی برای وب سایت شما فراهم می کند. در ادامه با ما همراه باشید تا بیش تر با وب سرور لایت اسپید آشنا شوید و دلیل برتری آن به وب سروهایی مانند انجینکس را درک کنید.

ویژگی های وب سرور LiteSpeed

این وب سرور از نظر سرعت و مقیاس پذیری عملکرد برتری نسبت به سایر وب سرورها دارد و هنگام ارائه محتوای PHP سریع تر از Apache عمل می کند. لایت اسپید یک پلت فرم میزبانی ایده آل برای ارائه وب سایت های مبتنی بر وردپرس، جوملا و دروپال است؛ زیرا به راحتی عملکرد و امنیت PHP را افزایش می دهد.

امنیت و سرعت بالا از ویژگی های مهم لایت اسپید است.
امنیت و سرعت بالا از ویژگی های مهم LiteSpeed است.

مهم ترین ویژگی های لایت اسپید که آن را در جایگاه بهتری نسبت به اکثر وب سرورها قرار می دهد عبارتند از:

با وب سرور آپاچی سازگار است.

وب سرور LiteSpeed با وب سرور رایج Apache و ویژگی های آن مانند mod_rewrite، htaccess. و mod_security سازگار است. وب سرور لایت اسپید حتی می تواند فایل های پیکربندی آپاچی را بارگیری کند و اجازه می دهد تا به عنوان جایگزینی مستقیم برای آپاچی کار کند. همچنین با کنترل پنل های میزبانی پیشرو مانند cPanel، Plesk و DirectAdmin سازگار است.

عملکرد و مقیاس پذیری خوبی دارد.

معماری منحصر به فرد مبتنی بر رویداد در وب سرور LiteSpeed عملکرد و مقیاس پذیری پلت فرم های میزبانی وب را افزایش می دهد. می تواند به هزاران مشتری به طور هم زمان و با حداقل استفاده از منابع سرور مانند حافظه و CPU سرویس دهی کند. کد منحصر به فرد، توسعه یافته و بهینه شده وب سرور LiteSpeed عملکرد PHP را افزایش می دهد و وب سایت های استاتیک را سریع تر از آپاچی بارگذاری می کند. این قابلیت باعث می شود تا این وب سرور بتواند جهش های ناگهانی در ترافیک را مدیریت کرده و در برابر حملات DDOS (بدون هیچ سخت افزار کاهش DDOS) مقاومت کند.

امنیت بالایی دارد.

وب سرور LitSpeed با ویژگی mod_security آپاچی سازگار است و دارای قابلیت ضد DDoS داخلی است. با استفاده از ویژگی های قابل تنظیمی مانند اتصالات به ازای هر IP و محدود کردن پهنای باند، IPهایی که اتصالات یا درخواست های زیادی ایجاد می کنند یا بیش از حد پهنای باند درخواست می کنند، مسدود می شوند و مهاجمان را قبل از اینکه سرور شما را تحت فشار قرار دهند متوقف می کنند.

مقرون به صرفه است.

به راحتی می توانید وب سرور خود را از آپاچی به لایت اسپید تغییر دهید. این کار از نظر هزینه های پشتیبانی بسیار مقرون به صرفه است. هزینه های مجوز LiteSpeed در مقایسه با هزینه های ارتقا سخت افزاری مورد نیاز برای بهینه سازی سروری که Apache را اجرا می کند، بسیار پایین تر است. علاوه بر این، ویژگی های منحصر به فرد LiteSpeed با ارائه یک پلتفرم میزبانی بهینه، ایمن و پایدار به کاهش هزینه های پشتیبانی کمک می کند. این موضوع به نوبه خود به تکنسین های پشتیبانی و مدیران آرامش خاطر را می دهد.

انواع نسخه های وب سرور لایت اسپید

وب سرور LiteSpeed در سه نسخه ارائه می شود:

نسخه OpenLiteSpeed

 این نسخه که یک وب سرور متن باز و رایگان برای استفاده شخصی و تجاری است. معمولاً برای وب سایت های بزرگ و پربازدید استفاده می شود و با هیچ کنترل پنل میزبانی سازگار نیست.

نسخه استاندارد

این نسخه به طور کلی برای وب سایت های کوچک و کم بازدید استفاده می شود و با کنترل پنل های میزبانی مانند WHM/cPanel و DirectAdmin سازگار است. این نسخه نیز رایگان است و می توان از آن برای مقاصد شخصی یا تجاری استفاده کرد.

نسخه Enterprise

این نسخه به طور گسترده برای وب سایت های بزرگ و پربازدید استفاده می شود و با کنترل پنل های میزبانی متعددی سازگار است. سازمان های میزبانی وب پیشرو برای ارائه یک تجربه میزبانی وب عالی به مشتریان ارزشمند خود، از این نسخه استفاده می کنند. نسخه Enterprise دارای بالاترین سطح ثبات است و cPanel هم از آن پشتیبانی می کند. همچنین می تواند با کنترل پنل DirectAdmin ادغام شود.

انواع لایسنس ها یا مجوزهای لایت اسپید

وب سرور لایت اسپید، 8 مجوز مختلف دارد که هر کدام از تعداد دامنه های مختلف، محدودیت RAM و تعداد فرایندهای کارگر مشخصی پشتیبانی می کند. نحوه تعریف لایسنس ها بر اساس این سه مؤلفه است:

  • دامنه: به تعداد کل دامنه ها اعم از دامنه اصلی و زیر دامنه ها اشاره دارد.
  • RAM Limit: به حداکثر مقدار RAM اختصاص داده شده به وب سرور اشاره دارد.
  • Worker: به تعداد فرایندهای LiteSpeed که برای انجام کار وب سرور تولید می شوند اشاره دارد.

در زیر هشت گزینه مجوز LiteSpeed وجود دارد:

انواع لایسنس و مجوزهای LiteSpeed
انواع لایسنس و مجوزهای LiteSpeed

کاربردهای وب سرور لایت اسپید

  • LSCache و WordPress

این ویژگی به عنوان یک راه حل همه کاره برای وردپرس است. تصمیم می گیرد چه چیزی را کش و چه زمانی آن را پاک کند. لایت اسپید ابزارهای مدیریت کش را بهینه سازی می کند که این کار سرعت وب سایت را افزایش می دهد.

  • LSCache برای Xenforo

این یک افزونه مبتنی بر PHP است که برای برقراری ارتباط با وب سرور LiteSpeed استفاده می شود. علاوه بر این، از HTTPS، HTTP/2 و QUIC هم بدون نیاز به پیکربندی اضافی پشتیبانی می کند. استفاده از این افزونه سرعت بارگذاری صفحات انجمن ها را افزایش و زمان انتظار بازدیدکنندگان را کاهش می دهد.

  • LiteMage در Magento 2

LiteMage یک افزونه برای Magento 2 است که با LiteSpeed و حافظه پنهان صفحه داخلی آن ارتباط برقرار می کند تا فروشگاه اینترنتی شما را سریع تر کند. این افزونه بسیار کارآمد است و زمان بارگذاری صفحه را سریع تر ارائه می دهد.

  • فشرده سازی Gzip و LiteSpeed

وب سرور LiteSpeed داده ها را به صورت فشرده (استاتیک یا پویا) انتقال می دهد. این فشرده سازی میزان مصرف پهنای باند شبکه را کاهش می دهد. همچنین، Enable Compression و Enable GZIP Dynamic Compression هم از جمله تنظیمات پیش فرض در هنگام نصب هستند.

چطور تشخیص دهیم وب سرور سایت ما لایت اسپید است؟

یک راه آسان برای بررسی اینکه آیا وب سایت شما از وب سرور LiteSpeed استفاده می کند یا خیر، این است که:

  • سایت خود در گوگل کروم باز کنید.
  • F12 را روی صفحه کلید خود فشار دهید تا Developer Tools راه اندازی شود.
  • تب Network را انتخاب کنید، صفحه را بازخوانی کنید و زیر نام هر موردی کلیک کنید.
  • تب Headers را انتخاب کنید. سپس در قسمت Response Headers به دنبال نام سرور بگردید.

توجه داشته باشید که همیشه نمی توانید نوع سروری که وب سایت از آن استفاده می کند، ببینید. اگر سایتی از سرویس پروکسی استفاده کند، به جای نام سرور، نام پروکسی را خواهید دید. البته شما می توانید مستقیماً با ارائه دهنده هاست خود تماس بگیرید و از آنها نام سرور وب سایت خود را سؤال کنید.

نقاط ضعف استفاده از وب سرور لایت اسپید

دو دلیل اصلی برای استفاده نکردن از LiteSpeed وجود دارد:

اول اینکه لایت اسپید از ویندوز پشتیبانی نمی کند. در نتیجه بسیاری از شرکت ها این وب سرور را از میان کاندیدای خود حذف می کنند. مورد دوم اینکه نسخه رایگان و منبع باز لایت اسپید با آپاچی سازگار نیست که به دلیل فراگیر بودن آپاچی، کاربرد آن را تا حدی محدود می کند.

جمع بندی

در این مقاله ابتدا وب سرور لایت اسپید را معرفی کردیم و با بیان ویژگی های بارز آن، مانند افزایش سرعت سایت با لایت اسپید، برتری های آن را در مقایسه با سایر وب سرورها بیان کردیم. در ادامه با معرفی نسخه های مختلف وب سرور لایت اسپید، انواع لایسنس های موجود آن و کاربرهای این وب سرور، تلاش کردیم تا راهنمای مناسبی برای خرید این وب سرور به شما ارائه دهیم. در نهایت روش تشخیص وب سرور سایت و نقص های وب سرور لایت اسپید را برای شما بازگو کردیم.